ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံသူမ်ား ၀င္ေရာက္လာႏိုင္ေရး တည္ဆဲဥပေဒမ်ားျပင္ရန္လို

by Yangon Press International on Wednesday, February 22, 2012 at 7:11pm ·

ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၂၊ ၂၀၁၂ (YPI)

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ကို စတင္က်င့္သံုးလ်က္ရွိေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံသူမ်ား ၀င္ေရာက္လာေစရန္အတြက္ အေျခအေနႏွင့္မကိုက္ညီေသာ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားကို ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ရန္လိုအပ္ေၾကာင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက ယေန႔ ေျပာၾကားလိုက္သည္။


ရန္ကုန္တုိင္း ေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ခန္းမ၌ ယေန႔  ျပဳလုပ္သည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒေရးရာႏွင့္ အထူးကိစၥရပ္မ်ား ေလ့လာဆန္းစစ္သံုးသပ္ေရး ေကာ္မရွင္ ေတြ႕ဆံုပြဲ တြင္သူရဦးေရႊမန္းက ယခုကဲ့သို႔ေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္သည္။

ယခုအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔လာေရာက္ ရင္းႏွီး ၿမွဳပ္ႏွံလိုသူမ်ားစြာရွိသည္ဟု ၾကားသိရေၾကာင္း သို႔ေသာ္ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားကို ေလ့လာၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ရင္းႏွီးၿမွဳပ္နွံရန္ အခက္အခဲရွိသည္ဟု ျပည္ပမွ ရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံလိုသူမ်ားက ေျပာၾကားသည္ဟု ၎ ကဆိုသည္။
“ ျပည္ပရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံမႈေတြ  ၀င္လာဖို႔ဆိုရင္ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံညႊန္းမီတဲ့၊ ကုိယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔လက္ေတြ႕က်မယ့္ ဥပေဒေတြကို ျပ႒ာန္းႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္” ဟု သူရ ဦးေရႊမန္း ကဆိုသည္။

၎ကထပ္မံ၍ ဥပမာအားျဖင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ကတည္းက ျပဌာန္းထားေသာ ယာယီသြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ ဥပေဒကို ယေန႔အထိ က်င့္သံုးေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္းဥပေဒသည္ ယေန႔ေခတ္အေျခအေနႏွင့္ မေလ်ာ္ညီသျဖင့္ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ လာေရာက္ရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံလိုသူမ်ားအတြက္ အခက္အခဲျဖစ္ရေၾကာင္း၊ ထိုဥပေဒမ်ားကို ျပင္ဆင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ထိုသို႔ဥပေဒမ်ား ျပင္ဆင္ရန္မွာ သက္ဆိုင္ရာ၀န္ၾကီးဌာနမ်ားတြင္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း၊ ယင္း ၀န္ၾကီးဌာနမ်ားမွ ျပင္ဆင္ရန္ ေနွာင့္ေႏွးေနပါက လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ တြန္းအားေပးရန္လိုအပ္ေၾကာင္း သူရဦးေရႊမန္းကဆိုသည္။

“ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ႀကိဳက္ပါတယ္ဆိုၿပီး ေႏွာင့္ေႏွးေနတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္အားမလို အားမရျဖစ္ရပါတယ္။ ေရြတဲ့ဘက္က မေရြ႕ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တြန္းတဲ့ဘက္က ပိုတြန္းရမယ္” ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

ယင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္မွ အၿငိမ္းစားပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဦးေမာ္သန္းက “ဥပေဒေတြက ရွိၿပီးသားပါ။ လက္ရွိဥပေဒေတြကလည္း ႏိုင္ငံတကာမွာက်င့္သံုးေနတဲ့ ဥပေဒေတြနဲ႔ အေျခခံျခင္းတူပါတယ္။ ေဖာ္ေဆာင္တဲ့အပိုင္းကပဲ လိုေနတာပါ။ ဥပေဒကို ဥပေဒအတုိင္း အာမခံခ်က္ မေပးႏိုင္တာကမွ တကယ့္ျပႆနာပါ” ဟု သူ၏ အျမင္ကိုေျပာၾကားသည္။

လက္ရွိ တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒေရးရာႏွင့္ အထူးကိစၥရပ္မ်ား ေလ့လာဆန္းစစ္သံုးသပ္ေရး ေကာ္မရွင္ အေနျဖင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံမႈဥပေဒႏွင့္ ႏိုင္ငံသားရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံမႈ  ဥပေဒမ်ားအပါအ၀င္ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒအခ်ိဳ႕ကို ျပဳစုလ်က္ရွိသည္။      ။

လြမ္းေနရတဲ့တကၠသိုလ္

႔

by May Kyi 

 

ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူး အခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ၾကရင္း ရန္ကုန္တကၠသုိလ္၀င္း ပတ္ရန္ စိတ္ကူးၾကတယ္။ မနက္ပုိင္း တခါေတာ႔ ေလွ်ာက္ဖူးသား။ မနက္ေစာေစာ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္သူ ေလ႔က်င္႔ခန္းလုပ္သူမ်ားနဲ႔ ကက္ဆက္သံ ေရဒီယုိသံ လူသံ ဆူညံရႈပ္ေထြးသေလာက္ အင္းလ်ားလမ္းက လူသူ ကင္းမဲ႔လြန္းတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သူ တေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ကုိသာ ေတြ႔ရတယ္။ ကားအသြားအလာလည္း နည္းတယ္။  ဒီအခ်ိန္ ဘုရင္ေနာင္႔လမ္းမၾကီး အင္းစိန္လမ္းမၾကီးဘက္ကုိ ထြက္သြားရင္ ဘတ္စ္ကားေတြလည္း ေျပးေနၿပီ။
သိရိမဂၤလာေစ်းသစ္ကုိ ကုန္စိမ္းၾကိဳတဲ႔ကားေတြ ဂယ္လီေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြး စည္ကားေနၿပီ။ ပဲျပဳတ္သည္ ကုန္စိမ္းသည္ ဆုိကၠားသမား ေခၚသံေအာ္သံ ေသာေသာညံေနၾကၿပီ။ အင္းလ်ားလမ္းတြင္ကား မုိးမလင္းေသး။ တိတ္ဆိတ္ေမွာင္မုိက္ ေနဆဲပင္။


တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းကေန အဓိပတိလမ္းကုိေမွ်ာ္ၾကည္႔မိေတာ႔ မီးေရာင္က ခပ္မွိန္မွိန္။ မနက္ေစာေစာ ဥၾသသံကုိ ၾကားရေတာ႔ ဘယ္၀ယ္လြမ္းရမွန္းမသိ။ ေတာင္ငူေဆာင္ အမရေဆာင္တုိ႔ကား ေမွာင္မုိက္ၿငိမ္သက္လ်က္။ တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းက ပိေတာက္ပင္ေတြ အကုိင္းအခက္ နည္းပါးကုန္ၿပီ။ ခါတုိင္းလုိ အုပ္ဆုိင္းေနျခင္းမရွိေတာ႔။ ဓမၼာရုံေရွ႔က အရြက္အကုန္ေၾကြၿပီး ရုိးတဲက်ဲက်ဲရွိမွ ပုိလွတဲ႔ အပင္ကုိလည္း မျမင္ရေတာ႔ဘူး။ ခုတ္ပစ္လုိက္တာလား။ ေသသြားတာလား မသိေတာ႔ၿပီ။



သူငယ္ခ်င္းအတူ လမ္းေလွ်ာက္ဘုိ႔ ခ်ိန္းၾကေတာ႔ မနက္ေစာေစာ မေလွ်ာက္ျဖစ္ၾကဘူး။  ညေန ၅ နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္မွာ စီးပြားေရးတကၠသုိလ္ ၀င္းေဒါင္႔ အင္းလ်ားလမ္းနဲ႔ ျပည္လမ္းကေန ခရီးစဥ္ စတယ္။ အဲဒီေဒါင္႔က အီကုိေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ အရင္က ယူကလစ္ပင္ၾကီးတပင္ရွိတယ္။ ပင္စည္က အေရာင္မ်ိဳးစုံေျပာင္းေနတာ။ အရမ္းလွတယ္။ ေက်ာင္းက အေဆာင္ကေန အင္းယားကုိထြက္ရင္ အဲဒီအပင္ကုိ အၿမဲလုိလုိ ၾကည္႔မိတယ္။ တခါၾကည္႔ အေရာင္ကတမ်ိဳး။ တေလာဆီက ၾကည္႔မိေတာ႔ အပင္ၾကီးကုိ ခ်ိဳင္ထားသလုိဘဲ။ အရင္လုိ အျမင္႔ၾကီးမဟုတ္ေတာ႔ ၾကည္႔ရတာ မလွေတာ႔ဘူး။



မာလာေဆာင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ႔ မေနႏုိင္မထုိင္ႏုိင္ ၾကည္႔မိျပန္ေရာ။ သင္ၾကားေရးအေဆာင္တခုျဖစ္ေနလုိ႔ ေတာ္ေသးတာဘဲ မွတ္ခ်က္ခ်ရတယ္။ မာလာေဒါင္႔က သစ္တုိပင္ၾကီးကုိ ျပရေသးတယ္။ သီရိေဆာင္ဘက္ကုိ ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ၀င္းထဲမွာ အမ်ိဳးသားေတြ ျခင္းခတ္ေနတာ ျမင္ရတယ္။ ကားေတြ ရပ္ထားတာလည္း အမ်ားၾကီး။ ျပည္လမ္းအျခမ္းဘက္က ၿခံစည္းရုိးကုိလည္း ရွင္းပစ္ထားလုိ႔ အေဆာင္ေဘးနံရံကုိ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္ေနရတယ္။


ဂ်ပ္ဆင္တံခါးေပါက္ ဖြင္႔ထားလုိ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲက ျဖတ္ေလွ်ာက္ဘုိ႔ ၾကံစည္ၾကတယ္။ သီရိေဆာင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ႔ ဂ်ပ္ဆင္ကုိေနာက္ခံထားလုိ႔ ဖုန္းနဲ႔ ဓာတ္ပုံရုိက္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းထဲ မေရာက္တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီလုိ႔ ေပါက္က တ သ တဲ႔ ေလသံနဲ႔ ဆုိတယ္။


သိီရိေဆာင္ေရွ႔မွာေတာ႔ အသစ္စက္စက္ ဆုိင္းဘုတ္တခု။ ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ၾကီးဌာန အထူးစီမံကိန္းအဖြဲ႔ ဆုိတာကုိဘဲ ဖတ္မိလုိက္တယ္။ မ်က္စိထဲ သဲနဲ႔ ပက္လုိက္သလုိဘဲ။ မာလာ ဘ၀ေျပာင္းသြားတာကမွ အဂၤလိပ္စာသင္ၾကားေရး ဗဟုိဌာနဆုိလုိ႔ လက္ခံႏုိင္ေသးတယ္။ အခု သီရိက ဘယ္ႏွယ္႔ ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ၾကီးဌာနရုံး ျဖစ္သြားပါလိမ္႔။ ကုန္ပါၿပီ။ သီရိ သိမ္းပုိက္ခံလုိက္ရျပန္ၿပီ။

ေမာင္၀ဏၰနဲ႔ ပန္းေတြနဲ႔ေ၀ ကုိ ခ်က္ခ်င္း သတိရမိေတာ႔တယ္။ ဒီဆုိင္းဘုတ္နဲ႔ဆုိ ပန္းေတြနဲ႔ေ၀ကုိ ဘယ္လုိ ျပန္ ခံစားရမွန္းေတာင္ မသိေတာ႔ဘူး။ သီရိေဆာင္ေရွ႔က ေရတမာရိပ္မွာ ခုိကာ ည ည သီရိသူေတြကုိ ေတးခြန္းခ်ိဳဖြဲ႔ခဲ႔သူေတြ ခုေန ဒီဆုိင္းဘုတ္ျမင္မိရင္ အကုန္ စိတ္ေလကုန္ေတာ႔မယ္။ သြားပါၿပီ။


ဂ်ပ္ဆင္ေနာက္ဘက္ကုိ အရင္လုိ တည္႔တည္႔သြားလုိ႔မရေတာ႔။ သံတုိင္ ၿခံစည္းရုိးေတြ ခတ္ထားတဲ႔  အေပါက္ေသးေသးက လွည္႔ထြက္ရတယ္။ ဂ်ပ္ဆင္ေနာက္ဘက္က စၾကၤန္က နည္းနည္း ပ်က္စီးေနၿပီ။ ဘယ္ဘက္မွာေတာ႔ အပန္းေျဖရိပ္သာ ( RC )။ အာရ္စီေနာက္မွာ ခ်ဳံ ေတာ ထ ေနၿပီ။


ပထမႏွစ္တုန္းက သမုိင္း၀င္းမွာ ေက်ာင္းတက္ရေပမဲ႔ ေက်ာင္းလခ အေဆာင္လခ သြင္းဘုိ႔ မိန္းကုိလာရင္ အပန္းေျဖရိပ္သာကုိ တကူးတက လာရတယ္။ သိပ္ခမ္းနားၾကီးက်ယ္တာဘဲလုိ႔ ေတာကတက္လာတဲ႔ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသူရဲ႔ စိတ္မွာ ေတြးမိတယ္။ ေက်ာင္းအမွတ္တရ တီရွပ္ စာအိတ္ လာ လာ ၀ယ္တယ္။ အိမ္ကုိ စာထည္႔ရင္ ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသုိလ္ဆုိတဲ႔ စာအိတ္နဲ႔ ထည္႔ခ်င္တာကုိး။


အပန္းေျဖရိပ္သာကုိလာရင္ ပတၱလားသံ အၿမဲ ၾကား ရတယ္။ အာရ္စီက အိမ္သာ က်င္ငယ္နံ႔ ျပင္းထန္တာကုိလည္း အမွတ္ရေနဆဲ။ အာရ္စီထဲမွာ လုပ္တဲ႔ အားကစားၿပိဳင္ပြဲေတြ ျပည္ေထာင္စုေန႔နီးလာရင္ လုပ္တတ္ၿမဲ တုိင္းရင္းသား ရုိးရာအစားအစာ ေရာင္းခ်ပြဲေတြ။ ကယား ကခ်င္ အသင္းေတြက ေရာင္းတဲ႔ ေခါင္ရည္။ မႏၱေလးအသင္းက ၾကာဇံခ်က္။ မေမ႔ႏုိင္ဘူး။


လက္ရွိ အာရ္စီကုိ ျမင္မိေတာ႔ ရင္နာလုိက္ရတာ။ တကယ္ဆုိ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြနဲ႔ သက္၀င္လႈပ္ရွား ဆူညံ စည္ကားေနရမွာ။ အခုလုိမ်ိဳး သံတုိင္စည္းရုိးေတြခတ္ထားၿပီး ခ်ဳံ ထ ေန ဘုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ မျဖစ္ရဘူး။ သမုိင္း၀င္းကုိ ျမင္ရတာထက္ ပုိ စိတ္ထိခိုက္တယ္။
ဂ်ပ္ဆင္ကေန အဓိပတိလမ္းကုိ ျဖတ္ေလွ်ာက္ေတာ႔ လမ္းက ၀န္ထမ္းအိမ္ကေလးတခုေရွ႔မွာ ကြမ္းယာဆုိင္ကေလးတခု ေတြ႔တယ္။ တကယ္ ေတာၾကိဳအုံၾကားထဲ ေရာက္ေနသလုိဘဲ။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္၀င္းထဲက ဆုိင္လုိ႔ ထင္စရာ မရွိသေလာက္ဘဲ။


အဓိပတိကုိလမ္း ျဖတ္ခဲ႔တယ္။ နာဂစ္ေၾကာင္႔ အပင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ထိသြားေတာ႔ သစ္ရိပ္က နည္းသြားၿပီ။ အရင္ကဆုိ ကုလားမယ္ဇလီနဲ႔ ေရတမာေတြ ပိတ္ေနတာ။ ေလွ်ာက္လာရင္ အဓိပတိလမ္းမွာ ဆုိင္းဘုတ္အသစ္တခု ေတြ႔လုိက္ျပန္ေရာ။ “ပင္းယ စစ္ကုိင္း အင္း၀ သထုံ ပဲခူးေက်ာင္းေဆာင္မ်ားသုိ႔”တဲ႔။ ဆုိင္းဘုတ္က အသစ္စက္စက္။ ေက်ာင္းေဆာင္မွာ ေက်ာင္းသားေတြမွမရွိတာ။ ဘယ္အတြက္ လမ္းညႊန္ဆုိင္းဘုတ္ လာေပးထားပါလိမ္႔။


သမဂၢေနရာေဟာင္းေရာက္ေတာ႔ ဂူကုိ အေလးျပဳလုိက္ေသးတယ္။ ေက်ာင္းေစာင္႔ အဘုိးၾကီးေတြ လွမ္းၾကည္႔ေနၾကတယ္။ သမဂၢ၀င္းထဲမွာ ခ်ဳံေတြ ရွင္းထားတယ္။ အပင္ေတြ ျပန္စုိက္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနၿပီ။ ညာဘက္မွာေတာ႔ ေတာင္ငူေဆာင္ အမရေဆာင္ ရာမညေဆာင္။ ဒီနားေရာက္ရင္ ေတာင္ပိႏၷဲပင္နဲ႔အသီးေတြကုိ အလုိလုိ ျမင္မိတယ္။

လွည္းတန္းေစ်းကအျပန္ ရာမညအေပါက္က ၀င္၊ ေရႊဘုိေဆာင္ေဘးက ျဖတ္ၿပီး ဂ်ပ္ဆင္ကင္တီး မာလာကင္တီး အီကုိကင္တီးကုိျဖတ္ကာ ေက်ာင္းကုိ ျပန္ေလ႔ရွိတယ္။ တခါ ဖီးၾကမ္းငွက္ေပ်ာသီး ဆြဲၿပီး ျပန္လာလုိ႔ ေရႊဘုိေဆာင္က   ေက်ာင္းသားေတြက  ေမ်ာက္မေလးေတြလုိ႔ ေအာ္ ၾက တာ ကုိ သတိရမိတယ္။


အဓိပတိလမ္းက ထြက္ၿပီး တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းကုိေရာက္ေတာ႔ တကၠသုိလ္ေဆးရုံကုိ ျမင္ရၿပီ။ ေဆးရုံးေဘးက စာအုပ္ဆုိင္ အေဆာင္မွာ စာအုပ္ လာ လာ ထုတ္ရတယ္။ လူတုိးလုိ႔ အက်ီေတာင္ ၿပဲ တယ္။ ယမုန္တေယာက္ စာေမးပြဲကုိ ေဆးရုံတက္ေျဖရတာလုိ႔ ေပါက္က ေျပာတယ္။ အခုေကာ တကၠသုိလ္ေဆးရုံက ေဆးကုသလား လူနာရွိသလား မသိေတာ႔ၿပီ။ ဆုိင္းဘုတ္ကေတာ႔ တကၠသုိလ္ေဆးရုံ ဆုိဆဲ။


သိပြံတုိးခ်ဲ႔ေဆာင္ဘက္ကုိေရာက္လာတယ္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္က ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႔ လုံးခ်င္းအိမ္ေတြ ဆရာေတြရဲ႔အေဆာင္။ ဆရာ အယ္လ္ေဂ် ကံၾကီး ကုိ သတိရတယ္လုိ႔ ေပါက္က ထုတ္ေျပာတယ္။ ဆရာရဲ႔ အၿမဲၿပဳံးေနတဲ႔ မ်က္ႏွာကုိ ျမင္ေယာင္မိတယ္။

တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းက လွည္းတန္းဘက္ကုိ ဆင္းခ်လာတဲ႔ အလုပ္သမားေတြကုိ ေတြ႔ရတယ္။ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းမွာ ေဆာက္လုပ္ေရးတခုခု ၾကီးၾကီးမားမား ရွိေနပုံဘဲ။ မနက္အေစာၾကီး ေလွ်ာက္တဲ႔ေန႔ကလည္း သူတုိ႔ လွည္းတန္းဘက္က တက္လာတာ တအုပ္ၾကီးဘဲ။


ကားမွတ္တုိင္ အေဟာင္းေလးဆီေရာက္လာတယ္။ မင္းလူ ၀တၱဳမွာ ခဏခဏ ပါတဲ႔ မွတ္တုိင္ေလး။ စစ္ကုိင္းလမ္း။ စာၾကည္႔တုိက္ေရွ႔က ကံ႔ေကာ္ေတာကုိ ျမင္ေယာင္မိတယ္။


ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ႏွစ္ ၉၀ ျပည္႔ၿပီ။ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည္႔ေတာ႔မယ္။ ေက်ာင္းထဲမွာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသြားလာေနတာ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ ျပန္ ျမင္ရလဲ။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္က အေဆာက္အဦးေတြ အကုန္ ရာဇ၀င္ေတြနဲ႔။ အလည္လာတဲ႔ ေ၀းရပ္ျခားက ဧည္႔သည္ေတြကို လည္ပတ္ၾကည္႔ရႈစရာ ေနရာတခုအျဖစ္ လုပ္လုိ႔ရတယ္လုိ႔ ေပါက္က ေတြးတယ္။ အဲသလုိ မလုပ္ခင္ ေက်ာင္းကုိ ေက်ာင္းနဲ႔တူေအာင္ လုပ္ဘုိ႔က အရင္ ျဖစ္ရမွာေလ။ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ အရင္လုိ ျပန္ျဖစ္မလဲ။


အင္းလ်ားလမ္းနဲ႔ တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္းေဒါင္႔မွာ ကားေတြ မီးနီမိေနတယ္။ အင္းလ်ားလမ္းကုိ ျဖတ္လာလုိ႔ လမ္းေဘးမွာ အပင္ေတြ အုပ္ဆုိင္းလုိ႔။ ဒညင္းပန္းအနံ႔ေမြးေမြးကုိ ရတယ္။ ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ၿခံ၀င္းတခုမွာ ဒညင္းပင္ပ်ိဳေလး။ ပြင္႔ေနလုိက္တာ ခဲေနတာဘဲ။ ကံ႔ေကာ္ေတြက ဖူးဆဲ။


ရတနာေဆာင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ႔ မာလာေဆာင္နဲ႔ ရတနာေဆာင္က ဒီဇုိင္းတူတာကုိေျပာျဖစ္တယ္။ ရတနာသူကုိေတာ႔ ဘယ္သူမွ လာေရာက္ မထိေသးဘူး ထင္ရတာဘဲ။ စကၠဴပန္းရုံတခု ၿခံစည္းရုိးမွာ အစြမ္းကုန္ ပြင္႔ေနတယ္။ လွလုိက္တာ။ လူနည္းနည္းနဲ႔ ပန္းမ်ားမ်ားရွိေစခ်င္တဲ႔ ျမနႏၵာအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကျပန္ေရာ။


အင္းလ်ားေဆာင္။ အင္းလ်ား မာလာေဆာင္ေရွ႔မွာ ေကာင္ေလးေတြ သီခ်င္းဆုိတာ ျမင္ဖူးခ်င္လုိ႔ အျပင္ထြက္အိပ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ လုိက္ပုိ႔ဖူးတယ္။ ကားထဲမွာ မိန္းကေလးေတြပါလာတာ သိမွာစုိးလုိ႔ မီးလုံး၀မထြန္းဘဲ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ၾကည္႔ၾကတယ္။ ခုိင္ထူး မာလာေဆာင္ေရွ႔ သီခ်င္းဆုိတာကုိ ျမင္ဖူးခဲ႔တယ္။


ထင္ရွားလွတဲ႔ အင္းလ်ားေဆာင္။ အင္းလ်ားေဆာင္ကေတာ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ ဇာတ္လုိက္ပါဘဲ။ ၾကည္ေအး ၀တၱဳေတြထဲက အင္းလ်ားေဆာင္ အေၾကာင္းကုိ ေျပာရင္း ၾကည္ေအး စာမ်ားကုိ ႏွစ္ေယာက္သား ျပန္လည္ ရႊတ္ဆုိၾကတယ္။ အေထြး ေက ထိပ္တင္မေထြး ျမနႏၵာ တင္ေမ …………။ အသက္ကုိ ျမွင္း၍ ရႈရတယ္တုိ႔ ေပါက္တေယာက္ ေရရြတ္ခဲ႔ေသး။ ၾကည္ေအးရဲ႔အေတြးေတြ အေရးအသားေတြ ခုထိ ဖမ္းစားခံေနရဆဲ ခံေနရၿမဲ။


အင္းလ်ားသူတေယာက္ျဖစ္တဲ႔ ကုိယ္ ႏွစ္သက္တဲ႔ စာေရးသူ မုိးမုိး(အင္းလ်ား) သတိရတယ္။ နာမက်န္းသည္႔အုိႏွင္းဆီ။ ေဆာင္းခင္ကုိ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႔မည္မဟုတ္။ ထုိေန႔က မီးမလာပါ ကုိ အရင္ကထက္ ခုမွ ပုိခံစားႏုိင္တာကုိ သတိထားမိတယ္။ ေနာက္ပုိင္းေရးတဲ႔ မုဒိတာ ကုိလည္း ခုထိ တ သ သ ျဖစ္ဆဲ။


စိမ္းလန္းစုိေျပဘက္ကုိေရာက္ေတာ႔ ညေနေရႊေရာင္ေနျခည္ေတြ ရုတ္သိမ္းကုန္ၿပီ။ ေတးသံသဲ႔သဲ႔ကုိ ၾကားရတယ္။ ပြဲလမ္းအခမ္းအနား တခုခု ရွိပုံဘဲ။ အီကုိေရွ႔ ေက်ာင္းအေရွ႔ဆုိေပမဲ႔ တကယ္႔စစ္စစ္က ေက်ာင္းအေနာက္ဘက္ပါ။ အေနာက္ဘက္ကုိ ၀င္ေပါက္ အေရွ႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ေက်ာင္းေရွ႔စစ္စစ္ကုိ အေနာက္ဘက္ လုပ္ပစ္ထားတာ။ ဆုိင္းဘုတ္ကုိ ေျပာင္းျပန္တပ္လုိ႔ရေပမဲ႔ လုပ္ခ်င္သလုိ လုပ္လုိ႔ရေပမဲ႔ ေက်ာင္းေရွ႔ဘက္က ေကာ္ရစ္ဒါကုိေတာ႔ ေျပာင္းတပ္လုိ႔ မရေခ်။ ထုိအတူ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႔ စိတ္ကုိေတာ႔ ေျပာင္းလုိ႔ရလား။ ရြာသာၾကီး ပုိ႔သည္ျဖစ္ေစ တာ၀ေရာက္သည္ျဖစ္ေစ ရုိးသားလြတ္လပ္ပြင္႔လင္းတဲ႔ မဟုတ္မခံတဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူရဲ႔ မူလဗီဇစိတ္ကုိေကာ ေျပာင္းလုိ႔ရသလား။


ေလညင္းေလး တသုန္သုန္တုိက္တဲ႔ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ ထုိင္ေနရင္း ေက်ာင္းကုိ ျပန္ၾကည္႔မိေတာ႔႔ ျမကၽြန္းညိဳညိဳ ကြန္းခုိရာတကၠသိုလ္ ဆုိတာကုိ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္မိတယ္။ အုိင္ဘီစီဘက္က ဆုိင္းသံ ၾကားရတယ္။ ကင္မရာမီးေရာင္လက္သြားတာကုိလည္း ျမင္မိရဲ႔။ အင္းလ်ားကန္ကုိ နဂုိမူလအတုိင္း ထား ထားလုိ႔ ေတာ္ေသးဆုိရေပမဲ႔ ကန္ေစာင္းက ေက်ာင္းနဲ႔မဆုိင္လွတဲ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေတြကုိေတာ႔ ဘ၀င္က်လွတာ မဟုတ္ဘူး။


အလင္း ေကာင္းစြာ မေပ်ာက္ေသး။ ျမဴေတြၾကားက ေရျပင္က်ယ္ အေ၀းက ကၽြန္းေတြက ေတာအုပ္ေတြလုိ ညိဳ႔ေမွာင္လုိ႔။  ၾသကာသေလာကအလွမွာ ႏွစ္ေယာက္သား ေမ႔ေမာေနၾကေတာ႔တယ္။ အခ်ိန္တန္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ ကုန္ဆုံးသြားမွာ သိရက္နဲ႔ အခုိက္အတန္႔မွာေတာ႔ ၾကည္ႏူးသာယာမိၾကတယ္။ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ ၀င္လာရင္ ခံစားမႈဒီဂရီက ေလ်ာ႔ပါးသြားတယ္။ အႏူုမီးကင္တာလုိ႔ ေပါက္ကေျပာေတာ႔ ခဏေတာ႔ ကင္ပါရေစလုိ႔ ဆင္ေျခ ၀င္ခ်င္တယ္။ ၾသကာသေလာက အလွကုိ မခံစားႏုိင္တဲ႔လူေတြကုိ သနားစရာလုိ႔ျမင္မိတယ္။

ျပည္သူေသြးသား လူထုအသဲနွလံုး သိုမဟုတ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္

               ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္မနားမေနအားမာန္အျပည္နွင့္ရဲဝံေသာေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္

                ျမန္မာျပည္အႏွံေရြးေကာက္ပြဲေအာင္နိုင္ေရးႏွင့္ပါတီစည္းရံုးေရးခရီးစဥ္ပံုရိပ္မ်ား

အက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္မည့္ သတင္းႏွင့့္ ပတ္သက္၍ ေနာက္ထပ္ရရွိသည့္ သတင္းမ်ား

င္ငံေရး အက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္မည့္ သတင္းႏွင့့္ ပတ္သက္၍ ေနာက္ထပ္ရရွိသည့္ သတင္းမ်ား 
________________________________________________________
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္သတင္းကုိ ေၾကညာရာတြင္“ႏုိင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊
 အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလုံးညီညြတ္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္
အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္ခြင့္ရရွိေစေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ လူသားခ်င္စာနာေထာက္ထားမႈကုိ
အေလးေပးေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ႏုိင္ငံေတာ္၏ ေမတၱာႏွင့္ေစတနာကုိနားလည္ၾကၿပီး
ႏုိင္ငံေတာ္သစ္တည္ေဆာက္ေရးတြင္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး
အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးမွ ျပစ္ဒဏ္က်ခံလ်က္ရွိေသာ အက်ဥ္းသား၊အက်ဥ္းသူ ၆၅၁ဦးအား ျပစ္မႈဆုိင္ရာ
က်င့္ထုံးဥပေဒပုဒ္မ ၄၀၁ ပုဒ္မခြဲ(၁)အရ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၃ခုႏွစ္ ျပာသုိလဆုတ္၅ရက္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၂ခုႏွစ္၊ဇန္န၀ါရီ ၁၃ရက္မွစၿပီး လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျပဳလုိက္ေၾကာင္း သိရွိရသည္” ဟုေၾကညာသြားသည္။

ႏွစ္ေပါင္း ၆၃ႏွစ္အတြင္း အပစ္အခတ္အရပ္စဲေရးသေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ျခင္းမရွိေသာ အစိုးရႏွင့္ KNU အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈလက္မွတ္ေရးထုိးအၿပီး ေလးနာရီအၾကာတြင္  အစုိးရကလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္သာခြင့္သတင္းကုိ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အစုိးရႏွင့္ KNU တုိ႔အၾကားအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူညီခ်က္ရရွိေၾကာင္းကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕က
ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရုံးသုိ႔ ယေန႔မြန္းလြဲ၂နာရီတြင္ သတင္းေပးပုိ႔ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ထပ္မံရရွိေသာသတင္းမ်ားအရ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးလုိက္ေသာ အက်ဥ္းသား ၆၅၁ဦးတြင္ နာမည္ေက်ာ္ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားစြာပါ၀င္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

 ရန္ကုန္က သံတမန္အသုိင္းအ၀န္းနဲ ့ႏုိင္ငံေရးအသုိင္းအ၀ုိင္းက သတင္းေတြ အရ ၈၈ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္အားလုံးနဲ ့ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မ်ား ၿပန္လည္လြတ္ေၿမာက္လာမည္ဟုသိရ၊ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဗုိလ္ခင္ညႊန္ ့ပါ ပါလာႏုိင္ဟုသိရ၊

အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ႕ လြတ္လိမ္႕မယ္လို႕ ၾကားရပါတယ္။ ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလက္က်န္ ၂၇ ဦး ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕နဲ႕အန္အယ္ဒီပါတီ၀င္မ်ား၊ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ သူရဲေကာင္း ဦးဇင္းအခ်ိဳ႕လည္းပါေၾကာင္း သတင္းေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ ၆၅၁ ဦးဆိုေတာ႕....ဘယ္သူေတြ က်န္ေနခဲ႕သလဲ ဆုိတာကိုလည္း နားစြင္႕ေပးၾကပါ
ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ ေထာင္မ်ားမွ ႏိုင္က်ဥ္းအားလံုးနီးပါး လြတ္မည္ဟု ယံုၾကည္ရသည့္ သတင္းရပ္ကြက္မွေျပာသည္။ မိုင္းဆတ္ေထာင္တြင္ အက်ဥ္းက်ေနသည့္ ကိုကိုႀကီး (KKK) လြတ္ေျမာက္မည္ဟု ၾကားသိရသည္။ နံနက္ျဖန္ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ရွိသည့္ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားမွ လြတ္ေျမာက္သူအားလံုး ေလယာဥ္ျဖင့္ ျပန္လာႏိုင္ရန္ အစိုးရက စီစဥ္ ထားရွိသည္ဟုလည္း သိရွိရသည္။

ေက်ာက္ျဖဴေထာင္တြင္ ရွိသည့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၉ ေယာက္အနက္ ေရႊခေမာက္ ကိုေရႊေမာင္ ႏွင့္ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးေဟာင္း စိုးညြန္႔ ႏွစ္ဦး စာရင္းတြင္ ပါရွိသည္ ဟုသိရွိရသည္။  လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားစာရင္း

၁-ကိုမင္းကိုႏိုင္၊
၂-ဦးခင္ညႊန္
၃-ဦးကိုကုိႀကီး
၄-၊ဦးခြန္ထြန္းဦး
၅-ကိုေဌးႀကြယ္
၆-ဘန္ဒိတ္ထြန္း
၇-ဦးဂမီရ
၈-မမီးမီး
၉-မနီလာသိန္း
၁၀-ကိုဥာဏ္လင္း
၁၁-မသက္သက္ေအာင္
၁၂-ကိုေဇာ္ေဇာ္မင္း
၁၃-အံဖြယ္ေက်ာ္
၁၄-၊ေဒါက္တာတင္မင္းထြဠ္
၁၅-မင္းေဇယ်ာ
၁၆-ကုိျမေအး
၁၇-ကိုေဂ်မီ
၁၈-ကိုမ်ိဳးေအာင္ႏိုင္
၁၉-ကိုသန္းတင္
၂၀-ကိုလွမ်ိဳးေနာင္
၂၁-ကိုသက္ေဇာ္
၂၂- ကိုၿပံဳးခ်ုိဳ
၂၃-ကိုေဇာ္သက္ေထြး
၁၄-မစႏာမင္း
၁၅- ဦးညီပု   တို့ပါဝင္ေၾကာင္းသိရသည္

ႏုိင္ငံပိုင္ ဓါတုပစၥည္း သိုေလွာင္႐ုံ မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈ

ရန္ကုန္တိုင္း အေရွ႕ပိုင္းခ႐ုိင္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္၌ လူ ၂၀ ေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ေသာ
ႏုိင္ငံပိုင္ ဓါတုပစၥည္း သိုေလွာင္႐ုံ မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈတြင္ ဂိုေဒါင္အတြင္းရွိ ဓါတု ပစၥည္းမ်ား၏ အႏၲရာယ္ကို သတိမမူမိသျဖင့္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၅ ဦး က်ဆံုးခဲ့ရသည္ဟု သက္ဆိုင္ရာ ဌာနမ်ားကေျပာသည္။

မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားမွာ ေလာင္ကၽြမ္းမႈ အရွိန္ျမင့္ေနသည့္မီးကို အျမန္ၿငိမ္းေစလိုေဇာျဖင့္ ၿငိွမ္းသတ္ေနၾကစဥ္ ဂိုေဒါင္အတြင္းရွိ မီးကူးေလာင္ေနသည့္ ဓါတုပစၥည္းမ်ားမွ ေပါက္ကြဲကာ အရပ္သား ၁၇ ဦးႏွင့္အတူ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၅ ဦးပါ ေသဆံုးခဲ့ရဟု ရန္ကုန္တိုင္း ဗဟိုမီးသတ္ဌာန အရာရွိတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

“မီးေလာင္တယ္ဆိုေတာ့ဗ်ာ အျခားဘက္ေတြကို မကူးေအာင္ဆိုၿပီး မီးကိုပဲ အဓိကထားၿပီး ၿငိမ္းသတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ဒီဓါတုပစၥည္းေတြက ထေပါက္ကြဲေတာ့ အဲဒီမွာ ထိကုန္တာ။ ဒါေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို က်ဳပ္တို႔က မသိဘူး။ ဂိုေဒါင္ေစာင့္ေတြကေတာ့ တခ်ဳိ႕က ပစၥည္းသယ္ေနတုန္းမွာ ထိကုန္တာ” ဟု ေျပာသည္။

ဓါတု ပစၥည္းမ်ား၏ အႏၲရာယ္ကို သတိမမူမိသျဖင့္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၅ ဦးက်ဆံုး (ဓါတ္ပံု မဇၥ်ိမ)

ေသဆံုးသြားသည့္ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားမွာ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔မီးသတ္ဌာနမွ ၄ ဦးႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း ဗဟိုမီးသတ္ ဌာနခ်ဳပ္မွ ၁ ဦးတို႔ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရၿပီး ၾကာသာပေတးေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ပင္ ေရေဝး သုႆန္၌ အခမ္းအနားျဖင့္ မီးသၿဂဳႋဟ္ေပးခဲ့သည္။

ၾကာသာပေတးေန႔ ညေန ၅ နာရီအထိ ေနာက္ဆံုး စံုစမ္းသိရွိမႈအရ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရရွိသည့္ မီးသတ္ တပ္ဖြဲ႔ ၃၁ ဦး၊ အရန္မီးသတ္ ၆ ဦးႏွင့္ အရပ္သား ၅၄ ဦး ပါဝင္သည့္ စုစုေပါင္း ၉၁ ဦးကိုလည္း ရန္ကုန္ျပည္သူ႔
ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ ေဆးကုသမႈခံယူ ေနရေၾကာင္း သိရသည္။ အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ မီးၿငွိမ္းသတ္ရန္ ေရာက္ရွိလာ သည့္ မီးသတ္ကား ၅၇ စီးအနက္မွ ၈ စီးမွာလည္း ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။

အဆိုပါ မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ စီးပြားကူးသန္းဝန္ၾကီးဌာနက ပိုင္ဆိုင္သည္ဆိုေသာ ဂိုေဒါင္ ၁၆ လံုး ပ်က္စီး ခဲ့သည္။ ထိုအထဲမွ ဂိုေဒါင္တခုတြင္ သေဘၤာေဆးႏွင့္ အမိုးနီးယား၊ ဆာလ္ျဖဴရစ္အက္ဆစ္ႏွင့္ ယမ္းစိမ္းတုိ႔ ပါဝင္
ေသာ ဓါတုပစၥည္းမ်ား သိုေလွာင္ထားျခင္းသည္ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းဟု နယ္ေျမခံ ရဲအရာရွိမ်ား က ယူဆေနၾကသည္။

“သိုေလွာင္ထားတဲ့ တခ်ဳိ႕ဟာေတြက ေရပတ္ရင္ေတာင္ ဓါတ္ျပဳၿပီးေတာ့ ဝုန္းကနဲ ထေလာင္တာေတြ ရွိတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အဲလို ယူဆထားတာပဲ။ ဓါတုေတြထားတဲ့ ဂိုေဒါင္ကေတာ့ တခုပဲဗ်။ သူက ေပါက္ကြဲမႈက မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ ေဘးက ဂိုေဒါင္ေတြ၊ အိမ္ေတြကို ထိသြားတဲ့သေဘာပါ” ဟု အခင္းျဖစ္ပြားရာကို သြားေရာက္ စစ္ေဆးခဲ့သည့္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ ရဲအရာရွိတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

အခင္းျဖစ္ပြားရာေနရာမ်ားမွ သိမ္းဆည္းခဲ့သည့္ ဓာတုပစၥည္းေလာင္ကၽြမ္းမႈမွ အၾကြင္းအက်န္မ်ားကို လူအမ်ား အား ထိခိုက္ေစမည့္ အႏၲရာယ္ေပးႏိုင္မႈ ရွိမရွိ ဓါတ္ခြဲ စမ္းသပ္မႈ ျပဳလုပ္သြားမည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

အစိုးရအေနႏွင့္ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ဓါတုပစၥည္းမ်ားကို လူေနထူထပ္သည့္ ၿမိဳ႕တြင္းေနရာမ်ား၌ သိုေလွာင္ျခင္းကို လူအမ်ားက ျပစ္တင္ေျပာဆိုေနၾကသလို ေပါက္ကြဲမႈမ်ားကို ၾကိဳတင္ေရွာင္ရွားႏိုင္ရန္ စံနစ္တက်
ေလ့က်င့္ေပးထားျခင္းမရွိဟုဆိုကာ ျမန္မာႏိုင္ငံ မီးသတ္ဦးစီးဌာနကိုလည္း အလားတူေျပာဆိုမႈမ်ား ရွိေနသည္။

ေပါက္ကြဲမႈကတဆင့္ ကူးတို႔ဆိပ္ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ ေနအိမ္မ်ားသို႔ ကူးစက္ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့သျဖင့္ အိမ္ေထာင္စု
ေပါင္း ၁၄ဝ ေက်ာ္မွ လူဦးေရ ၁ ေထာင္ခန္႔မွာ အိုးအိမ္မဲ့ျဖစ္ကာ မီးေဘးဒုကၡအျဖစ္ႏွင့္ အမွတ္ ၂ဝ၊ ၂၄ မူလတန္း
ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္ ပုသိမ္ညႊန္႔ရပ္ကြက္ရွိ မဟာဝိဇယရာမ ေက်ာင္းတိုက္တို႔တြင္ ခိုလႈံေနၾကေၾကာင္း ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ တာဝန္ယူေနသည့္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ ဒုရဲမႈး ဦးမ်ဳိးျမင့္ႀကိဳင္က ေျပာသည္။

မီးေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အစားအစာ၊ အဝတ္အထည္၊ ေသာက္ေရႏွင့္ ေဆးမ်ား ကူညီရန္အတြက္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုအမ်ဳိးသမီးသမီးအဖြဲ႔မ်ားအပါအဝင္၊ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္းတို႔ႏွင့္ လူမႈကူညီေရးအဖြဲ႔မ်ား၊ ပုဂၢလိက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက သြားေရာက္ ကူညီေပးမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၾက သည္။

မေလးရွားနိုင္ငံဗုဒၶဘာသာဝင္တို့၏လုပ္အားအလွဴဒါန

မေလးရွားနိုင္စမံုညွင္းအရပ္ေဒသတြင္တည္ထားကိုယ္ကြယ္ေသာေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ဥဏ္ေတာ္အျမင့္ (၄၅ )ေပ အခ်င္ဝက္ (၃၅)ေပခန့္ရွိျပီးဂႏၶကုဠီတိုက္တြင္သီတင္းသံုးစံပယ္ေနေသာေၾကးသြန္းရုပ္ပြားေတာ္ၾကီးမွာအျမင့္(၁၅)ေပခန္ရွိျပီးထိုင္းနိုင္ငံမွပင့္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ဂႏၶကုဠီတိုက္ဘယ္ဖက္တြင္ၾကီးမားေသာ
ေက်ာက္ေတာင္အားထြင္ထုထားေသာေလ်ွာင္းေတာ္မူရုပ္ပြားေတာ္ၾကီးလည္းရွိသည္.မေလးရွားနိုင္kepong မွလူငယ္လူရြယ္မ်ားစြာတို့သည္၂၅.၁၂.၂၀၁၁ ေန့တြင္လုပ္အားေပးခဲ့ၾကသည္ကိုေတြျမင္ခဲ့ရသည္။

မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံုမ်ား

ေက်ာင္းတက္တဲ့အရြယ္ ေစ်းေရာင္းမယ္

 

ပင္လယ္ကိုျဖတ္ျပီး တိုက္ခတ္လာတဲ့ေလျပင္ညွင္းက ကၽြန္မစိတ္ေတြကို လန္းဆန္းေစပါတယ္ ။ စိုစြတ္စြတ္သဲေျမေပၚမွာ ေျခဗလာနဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ရျခင္းကလည္း လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ့ ခံစားမွုကို ျဖစ္ေစပါတယ္ ။ တိမ္ေတြၾကားမွ ခပ္က်ဲက်ဲ က်ေနတဲ့ေနေ၇ာင္ကလည္း ေႏြးေထြးမွုကို ေပးပါေသးတယ္ ။ ကမ္းစပ္ကို အရွိန္အဟုန္နဲ႕ ေျပးတိုက္လာတဲ့ ပင္လယ္လွိုင္လံုးေလးေတြရဲ႕ အသံကလည္း သဘာ၀ရဲ႕ဆည္းခ်က္ေတြလိုပါပဲ ။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ရာသီဥုတုအေနထား သဟာဇာတက်စြာ မွ်တျပီး အနားယူလို႕ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးကေတာ့ ေခ်ာင္းသာကမး္ေျခမွာပါပဲ ။

ျမိဳ႕ျပရဲ႕ မြန္းၾကပ္လွတဲ့ ဘ၀ေတြထဲ ခဏတာထြက္ေျပးပုန္းေရွာင္ရင္း  ဒီလိုေနရာေလးမွာ အပန္းေျဖအနားယူရတာ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ေန႕ရက္ေတြပါပဲ ။ ေနစဥ္ေန ့တိုင္း ၊ မီးခိုးေတြ ၊ ဖုန္မွုေတြ ၊ ၾကပ္သိပ္လွတဲ့ ဘတ္စ္ကားေတြ ၊ အေရာင္စံုလူစံုၾကားထဲ လွုပ္ရွားရုန္းကန္ေနရတဲ့ ဘ၀မို႕ တစ္ခါတစ္ေလ ေသာကမရွိေလွ်ာက္သြားေနရတဲ့ ယခုလိုေနရက္မ်ိဳးကို ေတာင့္တမိျပန္တယ္ေလ … ။ ရန္ကုန္တြင္ ေျခဗလာျဖင့္လမ္းမေလွ်ာက္ဖူးေပမယ့္ ကမ္းေျခေရာက္တံုး အလုပ္ေတြလည္း ျပီးလို႕ … သဘာ၀ရဲ႕ အသာကို အျပည့္၀ခံစားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႕ ေရစပ္စပ္စိုေနတဲ့ သဲေျမျပင္ေပၚကို ဖိနပ္မပါပဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိတယ္ ။ ထိုစဥ္ ဘယ္က ဘယ္လို ထြက္လာမွန္းမသိတဲ့ ကေလးတစ္သိုက္ ေရပံုးေလးမ်ား ကိုယ္စီျဖင့္ "အစ္မ ကဏန္းလႊတ္မလား ၊ ဂံုးလႊတ္မလား " ဟုဆိုကာ အနားသို႕ ေရာက္လာၾကသည္ ။ ဗုေဒါၵတမိရေအာင္ … မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ၾကားရေသာစကားေၾကာင့္ ကၽြန္မ နားမလည္သလိုလို မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ သူတို႕ကို ျပဴးၾကည့္ေနမိတယ္ ။

သူတို႕ ေျပာသလိုပဲ ကဏန္းေလးေတြ အရြယ္စံု ဆိုဒ္စံု ပံုးေလးအတြင္းမွာ ေယာက္ယက္ခတ္ေနေတာ့တယ္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခလိုေနရာမ်ိဳးမွာ  ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ကဏန္းလႊတ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာ အ ထူးဆန္းေပါ့ ။ ေရထဲက ကဏန္း ျပန္ဖမ္းျပီး ျပန္လႊတ္ ဒါနဲ႕ပဲ သံသယာလည္ေနတယ္မဟုတ္လားလို႕ ေမးမိေတာ့ ။ ကဏန္းေတြက ေရငန္မွာ မေနဘူးဆိုပဲ ။ လႊတ္လိုက္တာနဲ႕ ေရထဲ ဆင္းေျပးျပီး ေရငန္ကေန ေရနက္ပိုင္းေရာက္မွ ေရခ်ိဳဘက္ထြက္ေျပးတယ္တဲ့ေလ … ။
မယံုလို႕ တေကာင္ေလာက္စမ္းလႊတ္လိုက္ေတာ့ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေအာက္ကို တိုးေလွ်ာျပီးေျပးဆင္းတာေတြ႕တယ္ …. ခဏအၾကာမွာ လံုး၀ကိုေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္ … ။ ကမ္းေျခမွာေနတဲ့ ကဏန္းေတြက ေရငန္ သဲကဏန္းေလးေတြျဖစ္ျပီး စားလို႕ရတဲ့ အရြယ္မရွိတာကိုလည္း ကေလးေတြဆီက ဗဟုသုတအေနနဲ႕ၾကားခဲ့ရပါေသးတယ္ ။ စပ္စပ္စုစုကၽြန္မက ဒီကဏန္းေတြလႊတ္မယ့္လူမရွိလွ်င္ ဘာျဖစ္မလဲေမးၾကည့္ေတာ့ ဟင္းအိုးထဲေရာက္မွာေပါ့လို႕လည္း ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႕ ေျပာၾကပါေသးတယ္ ။ ကေလးေတြရဲ့ ပံုပန္းသြင္းျပင္က ႏြမ္းလ်ေနေပမယ့္ သူတို႕ အျပံုးေလးေတြက ၀င္းလက္ေနပါတယ္ ။ အ၀တ္စား အဆင္ယင္အရသာ ႏြမ္းပါးခ်င္ႏြမ္းပါးမယ္ ၊ စာရိတၱပိုင္းမွာ မႏြမး္ပါးဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ သူတို႕နဲ႕ စကား၀ိုင္းဖြဲ႕ေျပာစဥ္အတြင္း ကၽြန္မေကာင္းေကာင္းခံစားမိပါတယ္ ။ ကဏန္းေလးေတြတစ္ေန႕ ဘယ္ေလာက္ဖိုးေရာင္းရသလဲေမးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေထာင္ဖိုးေလာက္သာ ပွ်မ္းမွ်ေရာင္းရပါသတဲ့ ။ ခရီးသြားတဲ့ရာသီေလာက္သာ ေရာင္းအားေကာင္းေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္ ။ ကဏန္းတစ္ေကာင္ကို တစ္ရာက်ပ္ႏွုန္းနဲ႕ေရာင္းျပီး အေရာင္းထိုင္းတဲ့ေန႕ေတြမွာ အိမ္စရိတ္ရေအာင္ တစ္ေကာင္ ငါးဆယ္က်ပ္နဲ႕ေရာင္းပါတယ္ ။ ဒါ့ျပင္ ဂံုးေလးေတြကိုလည္း တစ္လံုးတစ္ေထာင္နဲ႕ ဇီ၀ိတဒါန လုပ္ႏိုင္ပါေသးသတဲ့ေလ … ။ ကေလးေတြဆီက ဂံုးနဲ႕ ကဏန္းအားလံုးလႊြတ္ျပီးေတာ့ ရွင္းေပးလိုက္ရတာ သံုးေထာင့္ငါးရာေလာက္ပဲမုိ႕ ဟုတ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လား လႊတ္လိုက္တာေတြက အမ်ားၾကီးလို႕ ေမးတဲ့အခါ ။ သူတို႕ သခ်ာၤတြက္တက္ပါတယ္တဲ့ ကဏန္းလႊတ္ေနကတည္းက အေကာင္ေရ ေရတြက္ခဲ့တာပါတဲ့ေလ ။ တခ်ိဳ႕ကေလးေတြက အေကာင္ေသးေလးေတြကိုပါ အစစ္အေနနဲ႕ ထည့္ေပးတာေၾကာင့္ အမ်ားၾကီးျဖစ္ေနတာလို႕ ထင္ေနတာပါလို႕ ျပန္ေခ်ပေျပာဆိုပါေသးတယ္ ။

အရြယ္နဲ႕မလိုက္ေအာင္ပဲ သြက္လက္ခ်က္ခ်ာလြန္းတဲ့ ကေလးေတြအေၾကာင္း စပ္စုခ်င္စိတ္ျဖစ္မိျပန္ေတာ့ သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀တစိတ္တပိုင္းကိုလည္း သိခြင့္ရခဲ့ပါေသးတယ္ ။ ကေလးေတြထဲက အမ်ားစုက ေက်ာင္းမေနေတာ့ပါဘူး အလြန္ဆံုးေလးတန္း ၊ ငါးတန္းေလာက္မွာပဲ ေက်ာင္းထြက္ကာ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ၾကံဳရာက်ပန္းလုပ္ေရာင္းျပီးရွာေကၽြးေနၾကတာပါ ။ ကဏန္းေရာင္းတဲ့ ကေလးေတြအသက္ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ အငယ္ဆံုး ငါးႏွစ္မျပည့္တျပည့္ေလးေတာင္ ပါပါေသးတယ္ ။ သားေလးနာမည္ဘယ္သူလဲလို႕ေမးေတာ့ …. စကားေတာင္ လံုးေစ့ပတ္ေစ့မေျပာတတ္ေသးတာေတြ႕ရတယ္ ။
ကၽြန္မျမင္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ။ ဒီအရြယ္ေလးေတြဟာ စာသင္ခန္းထဲမွာ ရွိေနရမယ့္အရြယ္ေလးေတြပါ ။ မိဘ အစဥ္ဆက္ ေလွ်ာက္လာတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ေသစာရွင္စာေလာက္သာ သင္ခြင့္ရျပီး ေစ်းသည္ဘ၀ ၊ က်ပန္းလုပ္စားရတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္ကုန္ၾကပါတယ္ ။ မိဘေတြရဲ႕ အေထာက္ပံ့ သြန္သင္မွုကို မရခဲ့ေပမယ့္ အလုပ္ကေပးတဲ့အေတြ႕ၾကံဳေၾကာင့္ တတ္ေျမာက္ခဲ့တာကေတာ့ ေပါငး္သင္းဆက္ဆံေရးပါပဲ ။ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း အက်ီ ၤေလးေတြနဲ႕ ကေလးေတြႏွုတ္ဖ်ားက ထြက္တဲ့စကား ဘယ္လိုမွ ဒီေလာက္ေျပာတတ္လိမ့္မယ္လို႕ ကၽြန္မေတြးမထားခဲ့မိပါဘူး ။ အသက္ရြယ္မ်ိဳးစံုနဲ႕ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေအာင္ စကားေျပာဆိုႏိုင္တာကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္ ။ မရွိခိုးႏိုးဆိုတဲ့စကားပံုမ်ိဳးရွိခဲ့ေပမယ့္ … ဒီကေလးေတြကေတာ့ ကုိယ္က်င့္တရားမပ်က္ျပားပဲ အလုပ္လုပ္မွ ပိုက္ဆံရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ ကိုယ္စီရွိေနခဲ့တာကိုလည္း ေလးစားစရာေတြ႕ျမင့္ခဲ့ရပါတယ္ … ။ ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ေရး ခဏ၀င္ေတြးၾကည့္ျပန္ေတာ့ စိတ္မသက္မသာျဖစ္မိခဲ့တယ္ ။ တစ္သက္လံုး ေသာင္ျပင္မွာပဲ ေစ်းသည္ဘ၀နဲ႕ ေနေတာ့မတဲ့လား … ။ ေက်ာင္းမတတ္ခ်င္ဘူးလားေမးျပန္ေတာ့ … ေက်ာင္းတက္လွ်င္ ပိုက္ဆံကုန္မွာေပါ့တဲ့ ။ အေမနဲ႕ အေဖမွာ ပိုက္ဆံမရွိဘူးတဲ့ေလ ။
ကေလးေတြကေတာ့ သူတို႕ ဘ၀ကို သူတို႕ ေနေပ်ာ္ေနၾကေပမယ့္ ျမင္ရတဲ့  ကၽြန္မကေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ကာ မ်က္ရဲ၀ဲမိတယ္ ။ သူတို႕နဲ႕ ယွဥ္ေတာ့မွ ငါေတာင္ဒီေလာက္ အသံုးက်ခဲ့ဖူးလားဆိုတာမ်ိဳး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္ေမးမိတယ္ ။ မိဘေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒီလိုဘ၀ကေနအိမ္ေထာင္က်ျပီး ႏွုတ္ခမ္းပဲ့ျခင္း မီးမွုတ္ရာက ကေလးေတြေျမစာပင္ျဖစ္ၾကရတယ္ ။ တာ၀န္ယူမွုဆိုတာမ်ိဳး ၊ မိဘ၀တၱရားဆိုတာမ်ိဳး နားလည္ခဲ့ဟန္မတူဘူး ။ ေမြးျပီး တာ၀န္ေက်တယ္ထင္ကာ ၾကံဳရာဘ၀ရွာစားေစခဲ့တာ သူတို႕ေလးေတြအစား အငွားေဒါသျဖစ္မိခဲ့တယ္ ။ ကေလးေတြကေတာ့ မိဘကို အျပစ္တင္တဲ့ စိတ္လံုး၀မရွိၾကပံုပါပဲ … ။ ကိုယ့္ဘ၀နဲ႕ကိုယ္လို႕ ခံယူထားၾကပံုပါ ။
အခမဲ့ပညာေရးေတြ လုပ္ေပးေနတဲ့ၾကားက ေက်ာင္းမေနႏိုင္ေသးတဲ့ ကေလးေတြရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ တကယ္လက္ေတြ႕ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတယ္ ။ အခမဲ့စာသင္ၾကားႏိုင္ပါလွ်က္ ေက်ာင္းတက္ဖို႕ထက္ စား၀တ္ေနေရးစရိတ္ရွာရတဲ့ ကေလးေတြ အရြယ္နဲ႕မလိုက္ေအာင္ သူတို႕ဘ၀ၾကမ္းတမ္းၾကရွာတယ္ ။ ငါးႏွစ္ဆိုတဲ့အရြယ္ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြၾကားထဲ တီတီတာတာခၽြဲျပီး လိုခ်င္သမွ် လက္ညွိဳးထိုး၀ယ္ခိုင္းတတ္တဲ့ ျမို႕ကကေလးေတြကေတာ့ ဒီလိုအေတြ႕ၾကံဳမ်ိဳး ရွိမွာမဟုတ္ဘူးေလ ။ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးပြင့္ကတည္းက ၀မ္းစာအတြက္ရွာေဖြရတဲ့ သူတို႕ဘ၀ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တာနဲ႕  ဘာမ်ားလုပ္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္လို႕ ေတြးမိျပန္ေတာ့ ဘာမွ လုပ္ေပးႏိုင္တာမရွိဘူးေလ ။ ေက်ာင္းတက္ခ်င္လားေမးျပီး ေက်ာင္းထားေပးဦးေတာ့ မေနခ်င္ပါဘူး တဲ့ …. ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္ကာလ ပိုက္ဆံရွာမရတာေၾကာင့္ပါတဲ့ေလ ။ ဒါမွမဟုတ္ဘာအလုပ္လုပ္ခ်င္သလဲဆိုေတာ့လည္း ေရေရရာရာမရွိပါဘူး ။ပိုက္ဆံရမယ့္အလုပ္ ရိုးရိုးသားသားဆို ဘာမဆိုလုပ္ပါမယ္တဲ့ … ။သူမ်ားပစၥည္းေတာ့ ခိုး၀ွက္လိမ္မစားပါဘူးတဲ့ေလ ။ ေရရွည္အလုပ္ျမဲဖို႕အတြက္ပါတဲ့ ..။   ျမို႕ကကေလးေတြကေတာ့ သားသားၾကီးလွ်င္ ဘာလုပ္မလဲေမးတိုင္း စစ္ဗိုလ္ၾကီးလုပ္မယ္ ၊ ဆရာ၀န္ၾကီးလုပ္မယ္ ၊ အင္ဂ်င္နီယာၾကီးလုပ္မယ္ စသျဖင့္ (တကယ္ျဖစ္ခ်င္ခ်င္ မျဖစ္ခ်င္ခ်င္) ေျပာတတ္ၾကတယ္ ။ အဲ့ဒီကေလးေတြက မိမိဘ၀ကို မိမိကိုယ္တိုင္ေတာင္ အခ်ိဳးခ်ဖို႕ ေတြးမၾကည့္တတ္သူေလးေတြပါ … ။ မိဘရင္ခြင္မွာ မိမိကိုယ္ကို ကေလးလို႕ ခံယူရင္း ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ကေလးေတြေပါ့ ။
ကေလးေတြရဲ႕ လူေနမွုစရိုက္နဲ႕ ေပါက္ဖြားရာ ေဒသကြာျခားတာေၾကာင့္ အသက္ခ်င္းတူတာေတာင္ ေတြးေတာပံုေလးေတြျခားနားေနတယ္ … ။ ေက်ာင္းလည္း မတတ္ခ်င္ ၊ စာသင္တာကို ၀န္ထုတ္၀န္ပိုးလို သေဘာထားတဲ့ကေလးေတြၾကား ကူညီႏိုင္တာ ဘာမွမရွိတာမို႕ … ပါလာတဲ့ မုန္႕ေကၽြး ၊ မုန္႕ဖိုးေပးျပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္ … ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခုန္ေပါက္ျပီး ျပန္ထြက္သြားတဲ့ သူတို႕ေက်ာျပင္ေတြကိုၾကည့္ရင္း သက္ျပင္းသာခ်မိပါေတာ့တယ္ .. ။ ။

( http://mandalaygazette.com/87653/society-lifestyle မွာပံုေတြ ပိုမ်ားမ်ားတင္ေပးထားပါတယ္ ။ )