ေရွးရာဇဝင္လာ ျမန္မာတိုင္းၾကီး ၃-ရပ္
ျမန္မာ့ရာဇဝင္က်မ္းမ်ား၌ ထင္ရွားေသာ တိုင္းႀကီး ၃-တိုင္းကုိ ပုိင္းျခား ေရတြက္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးသည္။ ယင္းတို႔မွာ
(၁) သုနာပရႏၱတိုင္း - ဧရာဝတီျမစ္ လက်္ာ ဖက္ကမ္းရွိ နယ္ပယ္ဌာနမ်ားကို ေခၚသည္၊ တစ္နည္း - စကု, စလင္း, ေဖါင္းလင္းစေသာ ျပည္ႀကီးတို႕တည္ရာ ဧရာ၀တီျမစ္ အေနာက္ဖက္ ေတာင္ဖက္အရပ္ေဒသမ်ားကို ေခၚဆိုသည္၊
(၂) တမၺဒီပတိုင္း- ဧရာဝတီျမစ္၏ လက္ဝဲဖက္ကမ္းရွိ နယ္ပယ္ဌာနမ်ားကို ေခၚသည္၊ တစ္နည္း- ပုဂံ, ပင္းယ, အင္းဝ, မႏၲေလး စေသာ ျပည္ႀကီးတို႕တည္ရာ ဧရာဝတီျမစ္၏ အေရွ့ဖက္ေဒသကို ေခၚဆိုသည္၊
(၃) ကေမၺာဇတိုင္း- အေရွ႕ရိုးမ တေလွ်ာက္ကို ေခၚသည္၊ တစ္နည္း- ရွမ္းနယ္မ်ားကို ေခၚဆိုသည္။
ထို႕ျပင္ ဗမာမ်ားႏွင့္ စစ္ျပိဳင္ျပဳခဲ့ၾကသည့္ မြန္တို႕အေျခခ်ခဲ့ရာ ေအာက္ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလည္း ရာမညတိုင္းဟုေခၚခဲ့ၾကပါသည္။
ရာမညတိုင္းကို မြန္သံုးရပ္ဟုဆိုကာ အေနာက္ဖက္ ပုသိမ္(ကုသိမ္) ၃၂ ျမိဳ႕ ၊ဟံသာ၀တီ(ပဲခူး) ၃၂ ျမိဳ႕ ႏွင့္ မုတၱမ ၃၂ ျမိဳ႕ ဟုခြဲျခားသတ္မွတ္သည္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္ (၁၇၅၂ - ၁၈၈၅)
အေလာင္းဘုရား (၁၇၅၂ - ၁၇၆၀) က ၁၇၅၂ ခုႏွစ္တြင္ ေရႊဘိုကို အေျခခံ၍ ကုန္းေဘာင္ မင္းဆက္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ဘႀကီးေတာ္ဘုရား (၁၈၁၉-၁၈၃၇) လက္ထက္တြင္ ပထမ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ စစ္ပြဲ (၁၈၂၄ - ၁၈၂၆) ျဖစ္ပြားၿပီး အာသံ ၊ မဏိပူရ ၊ ရခိုင္ႏွင့္ တနသၤာရီ တို႔ကို အဂၤလိပ္ အေရွ႕အိႏိၵယ ကုမၸဏီလက္သို႕ ေပးအပ္ခဲ့ရသည္။ ပထမ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲ တြင္ စစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလမွာ ထင္ရွားခဲ့သည္။ ပုဂံမင္း လက္ထက္တြင္ ဒုတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ဧရာဝတီ ၊ ရန္ကုန္ ႏွင့္ ပဲခူးတို႔ကို အဂၤလိပ္တို႔ လက္သို႔ ေပးအပ္ခဲ့ရၿပီး ေအာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္ခုလံုး ဆံုးရႈံးခဲ့ရသည္။ ဒုတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲသည္ (၃)လသာ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။ သီေပါမင္း (၁၈၇၈-၁၈၈၅) လက္ထက္တြင္ တတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ျမန္မာတို႔၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာ ဆံုးရႈံးခဲ့ရသည္။ သီေပါမင္းႏွင့္ မိသားစုမ်ားအား အဂၤလိပ္တို႔က အိႏၵိယသို႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။ ၁၈၈၆ ဇန္န၀ါရီ (၁) ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား အိႏၵိယ၏ျပည္နယ္တစ္ခုအေနျဖင့္ ျဗိတိသွ်အင္ပါယာအတြင္းသို႔ သြပ္သြင္းလိုက္ေၾကာင္း အဂၤလိပ္တို႔က ေၾကျငာခဲ့သည္။ တတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲ ၿပီးေနာက္ ျမန္မာ့ နန္းစဥ္ ရတနာႏွင့္ အဖိုးတန္ပစၥည္း အမ်ားအျပား အဂၤလိပ္တို႔ သိမ္းပိုက္ယူငင္ ခဲ့ၾကရာ သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားလွသည့္ ပတၱျမား ငေမာက္လည္းပါ၀င္ခဲ့ျပီး ယခုတိုင္ မည္သည့္ေနရာတြင္ ေရာက္ရွိေနမွန္း မသိရေပ။
ေညာင္ရမ္းေခတ္(၁၅၉၆-၁၇၅၂)
ေနာက္ ဘုရင့္ေနာင္၏ မထင္မရွားသားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည့္ ေညာင္ရမ္းစားရွင္သစၥာက မဟာသီဟသူရဘြဲ႔ျဖင့္ ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ကို ထူေထာင္ခဲ့ျပီး တိုင္းျပည္ကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရန္ၾကိဳးပမ္းေသာ္လည္း ယခင္ကဲ့သို႕ႀကီးပြားစည္ပင္ျခင္းကို ျပန္မေရာက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ အယုဒၶယမွ ထိုင္းတို႔သည္ ၁၅၉၃ တြင္ တနသၤာရီကို၄င္း ၊ ေပၚတူဂီ ေၾကးစားတို႔ပါ၀င္သည့္ ရခိုင္တို႔သည္ ၁၅၉၉ တြင္ ပဲခူးကို၄င္း ထိပါး တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ေပၚတူဂီ စစ္သား ဖိလစ္ဒီဘရစ္တို (ငဇင္ကာ ေခၚ ဇင္ကာကူ) သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက ဆိပ္ကမ္းျဖစ္သည့္ သန္လ်င္ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ရာ ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္၏ ဒုတိယမင္းျဖစ္သည့္ အေနာက္ဖက္လြန္မင္း (၁၆၀၅ - ၁၆၂၈) က ၁၆၁၁ ခုႏွစ္တြင္ တိုက္ခိုက္ ႏိွမ္ႏွင္းခဲ့ရသည္။ ေညာင္ရမ္းေခတ္ေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားတြင္ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္ျခင္းႏွင့္ ဘုရင္မ်ားအရည္အေသြးႏွိမ့္ပါးျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဇင္းမယ္ေဒသကို လက္လြတ္ဆံုးရွံဴးရသလို၊ မဏိပူရမွ ကသည္းမ်ား၏ က်ဴးေက်ာ္မႈကိုလည္း ခံရသည္။ ေနာက္ဆံုး မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိလက္ထက္တြင္ ဟံသာ၀တီမွ ပုန္ကန္သည္ကို မႏွိမ္ႏွင္းႏိုင္ေတာ့သည့္ စစ္ရွံဴးကာ ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ျပတ္ျပီး ေညာင္ရမ္းေခတ္လည္းကုန္ဆံုးသြားေလသည္
ေတာင္ငူ -ဟံသာဝတီေခတ္ (၁၃၅၁ - ၁၅၉၉)
တပင္ေရႊထီး (၁၃၅၁ - ၁၅၅၁)က တစ္စစီ ျဖစ္ေနေသာ ႏိုင္ငံငယ္ေလးမ်ားကို စုစည္း၍ ေတာင္ငူထီးနန္းကို စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ တပင္ေရႊထီးေနာက္ ထီးနန္းဆက္ခံေသာ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး လက္ထက္တြင္ အထက္ျမန္မာျပည္ ၊ မဏိပူရ ၊ ရွမ္း ၊ ခ်င္းမိုင္ ၊ အယုဒၶယ ႏွင့္ လင္ဇင္း တို႔ကို တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၏ နယ္ေျမ အမ်ားအျပားကို လက္ေအာက္သို႔ ေရာက္ရွိေစခဲ့သည္။ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားႀကီး ၁၅၈၁ ခုႏွစ္တြင္ နတ္ရြာစံၿပီၤးေနာက္ နန္းတက္သည့္သားေတာ္ ငါးဆူဒါယကာ နႏၵဘုရင္လက္ထက္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ညံ့ဖ်င္းသည့္အျပင္ စစ္ကိုသာလိုလိုလားလားႏွင့္ မျပတ္တမ္း တိုက္သည့္အတြက္ ေတာင္ငူဘုရင္ခံ ကိုးသိန္းသခင္ မင္းရဲသီဟသူ (နတ္သွ်င္ေနာင္၏ခမည္းေတာ္)မွ စတင္ ပုန္ကန္ျပီးေနာက္ ဟံသာဝတီကိုသိမ္းယူကာ နႏၵဘုရင္ကို ေတာင္ငူသို႕ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားရာမွ ဒုတိယ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးမွာ အခ်ိန္တို အတြင္း ျပိဳကြဲခဲ့ရသည္။
အင္း၀ေခတ္(၁၃၆၄-၁၅၂၇/၁၅၅၅)
ပုဂံေခတ္ေနာက္တြင္ ျမန္မာတို႔၏ ရပ္တည္မႈကို ဆက္လက္တည္ေထာင္ေပးသည့္ အင္း၀ေခတ္ကို သတိုးမင္းဖ်ားက စတင္တည္ေထာင္သည္။ အင္း၀ၿမိဳ႕ကို တည္ေဆာက္ကာ နန္းျမိဳ႕အျဖစ္စတင္ အသံုးျပဳသည့္အတြက္ ထိုေခတ္ကို အင္း၀ေခတ္ဟု ေခၚၾကသည္။ ထိုေခတ္အတြင္း ေအာက္အရပ္မွ မြန္တို႔ႏွင့္ရင္ဆိုင္ကာ နာမည္ေက်ာ္ အင္း၀-ဟံသာ၀တီ အႏွစ္ေလးဆယ္စစ္ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲေနာက္ နန္းတက္သည့္ ဆင္ျဖဴရွင္တရဖ်ား ၊ ဘုရင္မင္းေခါင္ တို႔လက္ထက္မ်ားအထိတိုင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရသည့္ စစ္ပြဲျဖစ္ေပသည္။ ထိုမင္းမ်ားေနာက္ နန္းတက္သည့္ မင္းမ်ားလက္ထက္တြင္လည္း တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းေရးကို လိုလားစြာ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္မရွိသေလာက္ နည္းပါးသျဖင့္ အခ်ိန္ၾကာသည္ ႏွင့္အမွ် အင္အားဆုတ္ယုတ္လာၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ လက္ေအာက္ခံ ပေဒသရာဇ္မ်ားႏွင့္ ေျမာက္ပိုင္းမွရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား အင္အားႀကီးလာသည္။ ေနာက္ဆံုးမင္းျဖစ္သည့္ ေရႊနန္းေက်ာ့ရွင္နရပတိ လက္ထက္တြင္ ရွမ္းေစာ္ဘြား မိုးညွင္းစလံု ႏွင့္ သား သိုဟန္ဘြားတို႔က အင္း၀ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္လိုက္ၾကသည္။
ပုဂံေခတ္ ပ်က္သုဥ္းၿပီး ေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ
ပုဂံ ေခတ္ ပ်က္္သုဥ္း ၿပီး ေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ အေနအထား မ်ား ကို သမိုင္း၀င္ အ ေထာက္ အ ထား မ်ား အရ ေလ့လာ ၾကည့္ လၽွင္ တရုတ္ ျပည္ ယူနန္နယ္ ရွိ ရွမ္း ထိုင္း မ်ား ၏ နန္ခ်ိဳ ႏိုင္ငံအား တာတာ ဘုရင္ ကုဗေလခန္ က ၀င္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ လိုက္သျဖင့္ နန္ခ်ိုဳ ထိုင္း ရွမ္းမ်ား သည္ အေရွ႔ ေတာင္ ပိုင္း ေဒ သမ်ား ျဖစ္ သည့္ အာသံ ျမန္မာ ႏွင့္ အင္ဒို ခ်ိဳင္းနား ေဒသမ်ားဆီ သို႔ တိုးေ၀ွ ့ျပန္ ့ႏွံ႔ လ်က္ ျမန္ မာ ႏိုင္ ငံေဘး ပတ္၀န္း က်င္ တြင္ အဟံုး ဇင္းမယ္ လင္းဇင္း ေသာကၠတဲ ယိုးဒယား ႏိုင္ ငံ မ်ား ကို ထူေထာင္ လ်က္ရွိ သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႔ွ ဘက္ တလႊား တြင္ အင္အားႀကီးမား သည့္ တရုတ္ႏိုင္ငံ ႀကီးကို ဥ ေရ ာပ တိုက္ အေရ႔ွွ ပိုင္း ႏွင့္ အာရွ တိုက္ အလယ္ပိုင္း တခုလံုး ကို ေအာင္ႏိုင္ ခဲ့သည့္ တာတာ တို႔ သည္ သိမ္း ပိုက္ အုပ္ ခ်ဳပ္ လ်က္္ ရွိသည္။အိ ႏၵိယႏိုင္ငံေျမာက္ဘက္တလႊားႏွင့္ဘဂၤလားနယ္မ်ားတြင္ မူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ား ထူေထာင္လ်က္ရွိသည္။
အင္ဒို ခ်ိဳင္းနား ေဒသ ဘက္ တြင္ အင္အား ႀကီးမား သည့္ ကေမၺာဒီးယား ႏိုင္ငံံေတာ္ ႀကီး သည္ ထိုင္း ရွမ္း မ်ား ၏ဝင္ ေရာက္ တိုက္ခိုက္ျခင္း ကို ခံရသျဖင့္ အင္အား ဆုတ္ယုတ္လ်က္ရွိသည္။ သီဟိုႏိုင္ငံသည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေတာင္ ပိုင္း ခ်ိဳလာ မင္းဆက္မ်ား ၏ လက္ေအာက္ခံဘ၀ မွ လြတ္ ေျမာက္ လ်က္ ရွွိ သည္ ပုဂံေခတ္မတိုင္မွီ က ထက္ အထူးျခားဆံုး ျဖစ္ရပ္မွာ ယူနန္နယ္ ရွိ ထိုင္းရွမ္းတို႔ ၏ နန္ခ်ိဳႏိုင္္ငံ ပ်က္္စီး သြားၿပီး ေနာက္အေရွ႔ ေတာင္ပိုင္းေဒသ မ်ား သို႔ အလံုးအရင္းႏွင့္ ၀င္ေရာက္္လာၾကသည္။
ငွင္းတို႔ အနက္ အင္ဒို ခ်ိဳင္းနား ေဒသဘက္ တြင္ ကေမၺာဒီးယားႏိုင္ငံ ပ်က္စီးၿပီး ေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၃၅၀ ခု ႏွစ္ တြင္ အာယုဒၶယၿမိဳ႔ေတာ္ကို ဗဟိုျပဳ၍ မဲနန္္ျမစ္ ဝွမ္းေဒသတဝိုက္တြင္ အင္အားၾကီးမားသည့္ ယိုးဒယား ႏိုင္ငံအား ထူ ေထာင္လိုက္ျခင္းသည္ အထူးျခားဆံုးသမိုင္းဝင္အျဖစ္အပ်က္ႀကီး တရပ္ပင္ျဖစ္သည္။
တဖန္ သမိုင္းဝင္ အေထာက္အထား မ်ားျဖင့္ ပုဂံေခတ္ ပ်က္သုဥ္းသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း သို႔ ေလ႔ လာႀကည္႔လွ်င္ ေျမာက္ပိုင္း ေမာရွမ္းမ်ား သည္ သီေပါ သိႏၷီ မိုးမိတ္ ဗန္းေမာ္ မိုးေကာင္း မိုးညွင္း ကေလး ေသာင္ သြပ္ ခန္းတီး အရပ္ေဒသမ်ား တြင္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား ၏ အာဏာပိုင္ထူေထာင္လ်က္ငွင္း။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ေတာင္ ဘက္ တလႊားတြင္ ငွင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္းအရပ္ေဒသရွိ ရွမ္းမ်ားသည္ ငွင္း ျပည္ နယ္ အ ႀကီး အ ကဲ မ်ား ျဖင့္ စည္းလံုးညီညႊတ္ျခင္းမရွိပဲ တနယ္တမင္း စိုးစံအုပ္ခ်ဳပ္လ်က္ရွိသည္။ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း ဧရာ ဝ တီႏွင့္ စစ္ေတာင္းျမစ္ဝွမ္း အရပ္ေဒသမ်ားတြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားသည္ တနယ္တမင္း တဗိုလ္ႏွင္႔တဗိုလ္ တိုက္ခိုက္ လ်က္ရွိသည္။
ရခိုင္ ကမ္းရိုး တန္း ေဒသတဝိုက္ တြင္ ရခိုင္လူမ်ိဳး အႀကီးအကဲမ်ား ႏွင္႔မင္းမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံံျပည္မ ႏွင္႔လံုးဝ အဆက္အသြယ္ျပတ္ လ်က္ မိမိတို႔ဘာသာမိမိတို႔ သီးျခားကင္းလြတ္ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာင္ ဘက္ ဧရာဝတီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသ ႏွင္႔ တနသၤာရီ ကမ္းရိုးတန္းေဒသမ်ား တြင္ မြန္ လူ မ်ိဳးမ်ား ႏွင္႔အႀကီး အကဲ မ်ားသည္ ပုုဂံ မင္း ဆက္ မ်ား အား ေထာင္ ထားျခားနား ကာ တနယ္ တမင္း ထူ ေထာင္ လ်က္ ရွိသည္ ကို ေယ ဘူယ်ေတြ႔ရသည္။ က်န္ အခ်က္တခ်က္သည္ ကား ပ်ဴလူမ်ိဳး မ်ားသည္ လူမ်ိဳး တမ်ိဳးအျဖစ္ မွ လံုး ဝ ေပ်ာက္ ကြယ္ သြားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ပုဂံေခတ္
ေအဒီ ၇ ရာစုမွ စ၍ ဧရာဝတီ ျမစ္ဝွမ္းကို အေျခခံကာ ဗမာ လူမ်ိဳးမ်ား စတင္ခဲ့သည္။ ခရစ္ႏွစ္ ၈၄၉ မွ စ၍ ပုဂံကို ဗဟုိျပဳကာ ႏိုင္ငံငယ္မ်ား ထူေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ အေနာ္ရထာ (၁၀၄၄ - ၁၀၇၇) မင္းႀကီးက ပထမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာ မင္းႀကီးသည္ သထံုကို ၁၀၅၇ တြင္ တိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး မြန္တို႔ထံမွ ပိဋကတ္ သံုးပံုကို ပုဂံသို႔ ပင့္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ ဗုဒၶဘာသာသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျပန္႔ပြားစည္ပင္ခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာ မင္းႀကီးေနာက္ နန္းတက္ေသာ က်န္စစ္သား လက္ထက္တြင္ ဗမာစာ ကို မြန္စာအား အေျခခံ၍ တည္ထြင္ေရးသား ခဲ့ၾကသည္။ ပုဂံေခတ္တြင္ ေစတီ၊ ပုထိုးေပါင္း မ်ားစြာကို တည္ထား ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္။ (၁၃) ရာစုတြင္ ပုဂံ၏ အင္အားမ်ား စတင္ယုတ္ေလ်ာ့လာၿပီး မြန္ဂိုဘုရင္ ကူဗလိုင္ခန္က ၁၂၇၇ တြင္ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းကို စတင္ သိမ္းပိုက္ခဲ့သည္။ ၁၂၈၇ တြင္ ပုဂံၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့သည္။
ပုဂံေခတ္မတိုင္မွီျမန္မာႏိုင္ငံ
အာရွ တိုက္ ဆိုင္ရာ ဘာသာေ၀ါ ဟာရ ပညာရွင္ မ်ား က ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားသည္ အေရွ ့ တိဗက္ ဘာသာ ေ၀ါ ဟာရ အုပ္စု ၀င္လူမ်ိဳး တမ်ိဳးျဖစ္ သည္ ဟု အတည္ျပဳထားၾကသည္။ တရုတ္ မွတ္တမ္းေဟာင္း မ်ား ၏ အဆို အရ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား သည္ တရုတ္ျပည္ အေနာက္ ေျမာက္ ကန္ဆူ နယ္ တြင္ ေနထိုင္ၾကသည္။ တ ရုတ္ က ဖိသျဖင့္ တိဗက္ ကုန္းျမင့္ ေဒသ တ၀ိုက္ သို ့ေျပာင္းသြားၾကသည္။
တိဗက္တို ့ က ေမာင္းထုတ္ သျဖင့္ ယူူနန္နယ္ သို ့ေျပာင္းၾက သည္။ ထို အခ်ိန္ တြင္ ယူနန္ နယ္ တြင္ အင္အား ႀကီးမား လာသည့္ ထိုင္းရွမ္းမ်ားသည္ျပည္နယ္ႀကီး ၆ ခုကို နန္ခ်ိဳ ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ပထမဆံုး သိမ္းသြင္း ေနသည့္ ကာလ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားသည္ ယူနန္နယ္ တြင္ နန္ခ်ိဳ ထိုင္း ရွမ္း မ်ား ႏွင့္ ႏွစ္ အတန္ၾကာ ေန ထိုင္ လာ ခဲ့ၾက သည္ ဟု ယူ ဆ ရ သည္။ တရုတ္ ရာဇ၀င္ ဆရာ ႀကီး ဖန္ခ်ံဳ ၏ မွတ္ တမ္း ၌ ၄င္းတို ့၏ အႀကီး အကဲ အား မင္း ဟု ေခၚ ေ၀ၚ ေၾကာင္း ထိုင္း ရွမ္း မ်ား က ေစာမင္း ဟု ေခၚ ေ၀ၚ ေၾကာင္း ေရးသား ထား သည္ ယင္း သို ့နန္္ခ်ိဳ ထိုင္း ရွမ္း မ်ား ၏ လက္ ေအာက္ တြင္ ေန ထိုင္ ရာမွ ထိုင္းရွမ္း တို ့၏ ဖိႏွိပ္မွဳ အား မခံႏိုင္ သ ျဖင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ တြင္း သို ့၀င္ ေရာက္လာၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္း ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ အၾကား အျမင္မ်ား သည့္သမိုင္းဆရာ ေဂၚဒြင္လုစ္ ၏ အဆိုအရ ျမန္မာမ်ားသည္ ေရွးဦး စြာ ေက်ာက္ဆည္နယ္ သို ့၀င္ ေရာက္ လာၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း သို ့ျပန႔္ ႏွံ႔သြားသည္ ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာတို ့ရာစုႏွစ္ အ နည္းငယ္ အတြင္း အေျခ စိုက္ ႏိုင္ျခင္း မွာ ျမန္မာ တို ့၏ အစြန္း အစ အျပင္ ထို အခ်ိန္ကာလ တြင္ နန္ခ်ိဳ ထိုင္းရွမ္း တု႔ိ ၏ တိုက္ ခိုက္ ဖ်က္ဆီးျခင္း ကို ခံလိုက္ရၿပီး ၊ တိုင္းပ်က္ျပည္ပ်က္ ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပ်က္သုဥ္းယံုသာ မကကုန္ထုတ္ လုပ္ငန္း မ်ားပါ ပ်က္ ျပားၿပီး ရပ္တည္ရာ မရ ကစင့္ ကလ်ား ျဖစ္ေနသည့္ ပ်ဴ လူမ်ိဳး မ်ား ႏွင့္ ေရာ ေထြး ေန ထိုင္ရာ မွ ရာစုႏွစ္ အနည္းငယ္ ခန္ ့အတြင္း ပ်ဴ လူမ်ိဳး မ်ား ႏွင့္ ေသြးေရာေႏွာ သြားႀကၿပီး လူမ်ိဳး ႀကီး ႏွစ္မ်ိဳး ေပါင္း စပ္ လိုက္ၾကသၿဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရး ၊ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းမ်ား ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ၊ ကာကြယ္ေရး၊ ယဥ္ေက်းမွဳ စသည္ ျဖင့္ အစစ အရာရာ တိုးတက္ဖြံ ့ျဖိဳးလာၿပီး ကိုးရာစု ႏွင့္ ဆယ္ရာစုခန္ ့ေလာက္တြင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအလယ္ပိုင္း ေဒသ အား စည္းလံုးသိမ္းသြင္းၿပီး ပုဂံျပည္ ႏွင့္ ပုဂံမင္းဆက္ ကို စတင္ တည္ ေထာင္ေလသည္။
ဘယ္ေခတ္က မွန္း ခန္႔မွန္းလုိ႕ မရတဲ႔ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ေလးပါ ဥာဏ္ေတာ္ တမုိက္ခန္႔ ပဲ ရွိပါတယ္ဗ်ာ
တရုတ္ႏုိင္ငံဘက္ျခမ္း နယ္စပ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ က်န္းဖုန္း (လြယ္က်ယ္ႏွင့္ မ်က္္ႏွာခ်င္းဆိုင္)ႏွင့္ ယင္က်န္းၿမိဳ႕(လိုင္ဇာအနီးရွိ တရုတ္ၿမိဳ႕) မ်ားသုိ႔ ယခုရက္ပုိင္းအတြင္း ေရာက္ရွိလာသည္ဟု တရုတ္ အစုိးရ အာဏာပုိင္မ်ားထံမွ သိရေၾကာင္း လုိင္ဇာၿမိဳ႕ရွိ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးက အခုလုိေျပာသည္။
