စပါတာ..မီးသတ္သမား..ဂ်ပန္အလုပ္သမား

ယခု ဂ်ပန္ ႏ်ဴကလီးယား ေပါက္ကြဲမွႈ အႏၱရာယ္ ကပ္ေဘး ဆုိးကေန ေရွာင္ရွားဖို႔ အသက္စြန္႔လုပ္ေနၾကတဲ႔ ဂ်ပန္ အလုပ္သမား ၁၈၀ ရဲ႕ ျမင္ကြင္းက ဂရိေဒသမွ သူရဲေကာင္း စပါတာ ၃၀၀ ရဲ႕ စြန႔္စားမွႈကို ျပန္အမွတ္ရစရာ

ျဖစ္လာသည္။

ဂရိကို က်ဴးေက်ာ္ဖို႔လာတဲ႔ ရန္သူ ပါရွန္း (ယခု အီရန္) တစ္သန္းေက်ာ္ ရွိ စပ္တပ္ၾကီးကို  သာမိုပီလီ ေတာင္ၾကားမွာ  စပါတာ သူရဲေကာင္း ၃၀၀ က အသက္ေပးတိုက္ခဲ႔တဲ႔ သမိုင္း၀င္ ဇာတ္လမ္း ရွိသည္။ အင္အား အဆမတန္ၾကီးျပီး လက္နက္ ယႏၱရားပဥၥလက္ ေပါင္းစံုနဲ႔ ခ်ီလာတဲ႔ ပါရွန္ဘုရင္က စပါတာေတြကို လက္နက္ခ်ရင္ သူေကာင္းျပဳဖို႔ ကမ္းလွမ္းၾကည့္သည္။ မရ။ စပါတာ ၃၀၀က ေနာက္ဆုတ္ဖို႔လည္း မစဥ္းစား။ ကိုယ္႔အသက္ေတြ ေသမွာ သိသိနဲ႔ မႏိုင္မွန္းသိတဲ႔ ေခါဘဏီတပ္ၾကီးကို ခံတိုက္ရင္း စြန္႔လႊတ္စေတးခဲ႔ၾကသည္။

ရလဒ္က ရန္သူ ပါရွန္းေတြကို အခ်ိန္ဆြဲ တိုက္ထားႏိုင္တာနဲ႔အမွ် ဖရိုဖရဲ စိတ္၀မ္းကြဲေနတဲ႔ ဂရိေဒသၾကီး ျပန္လည္ စည္းလံုးမိလာျပီး ေနာက္ဆံုး ေအာင္ပြဲ ဆင္ႏိုင္ခဲ႔ၾကသည္။ စပါတာ သူရဲေကာင္း ၃၀၀ ရဲ႕ စြန္႔စားမွႈက ငေထြရူးတို႔ ေညာင္ဦးဖီးတို႔လို ဒ႑ာရီမဟုတ္။ တကယ္ အသက္ေပးသြားတဲ႔ သမိုင္း၀င္ စြန္႔စားမွႈၾကီး ျဖစ္သည္။

နယူးေယာ႔ခ္ ကမၻာ႔ကုန္သြယ္ေရး စင္တာၾကီး အၾကမ္းဖက္တိုက္ခို္က္ခံရေတာ႔ အသက္ေပးသြားတဲ႔ မီးသတ္သမား ၃၄၀ ရဲ႕ စြန္႔လႊတ္မွႈကလည္း သမုိင္း၀င္ ျဖစ္သြားသည္။ မီးစြဲေလာင္ေနတဲ႔ WTC မိုးပ်ံအေဆာက္အဦၾကီး အထပ္ ထပ္ကေန လူေတြ ေထာင္ေသာင္းခ်ီ ဆင္းေျပးလာခ်ိန္မွာ မီးသတ္သမား ၃၄၀ က မီးျငိမ္းဖို႔ အေပၚကို တက္ေနၾကသည္။ အားလံုး အသက္လု ဆင္းေျပး ေနရတဲ႔ အခ်ိန္မွာ မိမိတာ၀န္အတြက္ အမ်ားနဲ႔မတူနဲ႔ လားရာဘက္ တက္ရင္း အသက္ေပး သြားခဲ႔ၾကသည္။

လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ အေရးအေေၾကာင္း ျဖစ္လာတဲ႔အခါ ကပ္ကမၻာပ်က္မွႈ ၾကံဳရတဲ႔အခါ သူရဲေကာင္းေတြ ေပၚျမဲျဖစ္သည္။ ယခု ႏ်ဴကလီးယား အႏၱရာယ္ ေဘးဆိုးၾကီးကေန ကာကြယ္ ေရွာင္ရွားႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ႔ ဂ်ပန္ အလုပ္သမား ၁၈၀ ရဲ႕ စြန္႔စားမွႈေတြကို တကမၻာလံုး ေစာင္႔ၾကည့္ေနၾကသည္။ သူတို႔က စပါတာေတြလို နယူးေယာ႔ခ္ မီးသတ္သမားေတြလို သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔က အသက္ရွိ စြန္႔စား လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ျပီးခဲ႔တဲ႔အပတ္ ငလ်င္နဲ႔ ဆုနာမီေၾကာင္႔ ဖူကူရွီမာ ဒိုင္အီခ်ီ ဓာတ္ေပါင္းဖိုေတြကေန ႏ်ဴကလီးယား ယို႔စိမ္႔ ေပါက္ကြဲထြက္ လာမွာမို႔ လူ သိန္းေပါင္း မ်ားစြာ အိုးအိမ္ေတြ စြန္႔ပစ္ ေျပးခဲ႔ၾကရသည္။ ဒါေပမဲ႔  ေနာက္ဆံုး လက္က်န္ စက္ရံု အလုပ္သမား ၁၈၀ ကေတာ႔ ႏ်ဴကလီးယား ေဘးဆိုးၾကီးကို ကာကြယ္ဖုိ႔ သူတို႔ အသက္ေတြ စေတးရင္း လုပ္ကိုင္ေနၾက သည္။

အေမရိကန္ စြမ္းအင္ အရာရွိ  Robert Alvarez က “အခု ဂ်ပန္ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခ်က္က ၾကီးမားတဲ႔ သူရဲေကာင္း လုပ္ငန္းၾကီးပါ။ ေရဒီေရးရွင္းေတြ ပ်ံႏွံ႔ထြက္လာရင္ ဘယ္ေလာက္ အႏၱရာယ္ရွိတယ္ဆိုတာ သူတို႔ အသိဆံုးပဲ။ ဟို္က္ဒရို ေပါက္ကြဲမွႈၾကီး ျဖစ္လာရင္ သိပ္ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ တာ၀န္ကို အစြမ္းကုန္ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကတယ္။ ဂ်ပန္ေတြဟာ တာ၀န္ကို ရိုေသတဲ႔ လူမ်ဳိးဆိုတာ ကမၻာကို ျပသေနၾကတယ္။ ကပ္ဆိုးကို တားဆီႏိုင္ျပီး သူတို႔ ျပန္လာရင္ အနည္းဆံုးေတာ႔ ေသြးျဖဴဥ ကင္ဆာနဲ႔ လည္ေခ်ာင္း ကင္ဆာမ်ဳိးေတြ ရၾကလိမ္႔မယ္” ဟု ဆိုသည္။

ဂ်ပန္ ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အလုပ္သမား သူရဲေကာင္းမ်ားကို ေလးစားဦးညႊတ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔သည္။

ေမာကၡ ႏိုင္ငံတကာ သတင္း

မကုန္မိ...ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ့..ဘယ္မွာေနလည္း..ေၾကာက္လြန္လြန္းလို့....

မကုန္မီ...................
အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးေမာင္းလာေသာကားကို ယာဥ္ထိန္းရဲက ရပ္ခိုင္းလိုက္သည္။
“သတ္မွတ္ႏႈန္းထက္ ပိုေမာင္းလို ့ပါခင္ဗ်ာ”
“ကၽြန္မသိပါတယ္။ အခုဟာက ဓာတ္ဆီမကုန္မီ အိမ္ကိုေ၊ရာက္ခ်င္လို ့ပါ”
းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ ့......................
လူတစ္ေယာက္သည္ အိမ္ျပန္ေရာက္လာသည့္အခါ ဇနီးသည္အား ေျပာျပေနသည္။
“ကိုယ္ဒီေန ့ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ေမာ္ေတာ္ကားတာယာေလးလံုးကို ႏွစ္လံုးေစ်းနဲ ့ရလို ့ ဝယ္လာတယ္ကြ”
“ဘာေျပာတယ္ ။ ရွင္ ႐ႈးေနလား။ ကၽြန္မတို ့မွာ ေမာ္ေတာ္ကးမွမရွိတာ။ တာယာေတြက ဘာလုပ္ဖို ့လဲ။”
“မင္း ဘရာစီယာဝယ္တုန္းက ငါဘာေျပာလို ့လဲ”
းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ဘယ္မွာေနသလဲ.....................
“ကိုယ္က ဂ်င္စတစ္ေလာက္ မခ်မ္းသာပါဘူး။ ျပီေတာ့သူ ့လို႐ုိလ္႐ိြဳက္ကား လည္းကိုယ့္မွာမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ မင္းကိုေတာ့ ကိုယ္တကယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး တာပါကြာ”
ထို အခါ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သူက ထိုလူ၏လည္ပင္းကို သာယာစြာဖက္လိုက္ျပီး နားနားကပ္ကာ တိုးတိုးကေလး ေျပာလိုက္သည္။
“အဲဒီ ဂ်င္စတစ္ဆိုတဲ့ လူက ဘယ္မွာေနတာလဲဟင္”
းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ေၾကာက္လြန္လြန္းလို ့................................
အေဝးေျပးလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ အရွိန္ျပင္စြာ ေမာင္းႏွင္လာေသာ ေမာ္ေတာ္ ယာဥ္တစ္စီးကို ယာဥ္ထိန္းရဲက ရပ္တန္ ့ေစျပီး ဖမ္းဆီးလိုက္သည္။
“ေနာက္ကေနလိုက္လာျပီ ရပ္ဖို ့သတိေပး အခ်က္ျပ မီးနဲ ့ဥၾသသံကို ခင္ဗ်ား သတိမထားမိဘူးလား”
“ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္”
“ဒါဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္းဘာျဖစ္လို ့ ရပ္မေပးတာလဲ”
“ဒီလိုရွိပါတယ္။ အရင္လက ကၽြန္ေတာ္မိန္းမဟာ ယာဥ္ထိန္းရဲတစ္ေယာက္နဲ ့ လိုက္ေျပးသြားပါတယ္ ။ အခုဟာက အဲဒီ ရဲက ကၽြန္ေတာ္မိန္းမကို ျပန္လာပို ့တယ္ထင္လို ့ပါ”
းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

သမိုင္းဝင္ေရွးေဟာင္းတံတားႏွင့္အာဏာရွင္

မႏၲေလးၿမိဳ႕၏ သမုိင္း၀င္ ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ တခုျဖစ္သည့္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၅၀ ခန္႔က တည္ရွိခဲ့ေသာ “စက္ရွင္တံတား” ေခၚ “စည္ရွည္တံတား” ကုိ ဒီဇင္ ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔မွ စတင္ၿပီး ေဒသဆုိင္ရာ အာဏာပုိင္တုိ႔၏ အမိန္႔အရ စတင္ၿဖိဳဖ်က္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

အဆုိပါ စက္ရွင္တံတားသည္ မႏၲေလး နန္းေတာ္ၿမိဳ႕ရုိး၏ အေနာက္ဘက္တည့္တည့္တြင္ တည္ရွိၿပီး စည္ရွည္တံခါးမႀကီးႏွင့္ က်ဳံးတဖက္ကုိ ဆက္သြယ္ေပးထားသည့္ မႏၲေလးနန္းၿမိဳ႕၏ ေနာက္ဆုံးလက္က်န္ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္တခုဟု ဆုိႏုိင္ေၾကာင္း မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံတဦးက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

“တုိင္းမႉးအမိန္႔နဲ႔ ဖ်က္ခုိင္းတာ။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္အတြင္းကေတာင္ မပ်က္ခဲ့ဘူး၊ အခုမွပဲ ပ်က္ေတာ့တယ္။ သမုိင္းအေမြအႏွစ္ေတြလည္း ကုန္ၿပီ၊ ျပစရာမရွိေတာ့ဘူး” ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာသည္။

အဆုိပါ ေရွးေဟာင္းတံတားကုိ ယခု စစ္အစိုးရလက္ထက္တြင္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈ မလုပ္ေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္အစုိးရ လက္ထက္က တံတားႀကီး အေကာင္းပကတိရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းက တံတားၾကမ္းခင္းမ်ား ပ်က္စီးခဲ့ေသာ္လည္း တံတားထိပ္တြင္ အုတ္ခုံႀကီးမ်ားႏွင့္ လက္ရန္းႀကီးမ်ား၊ တုိင္ႀကီးမ်ား အေကာင္းပကတိ က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း အဆိုပါ မႏၲေလးၿမိဳ႕ခံက ဆုိသည္။

၁၈၅၉ ခုႏွစ္ ရတနာပုံေခတ္ မင္းတုန္းမင္းႀကီး မႏၲေလးနန္းေတာ္ ၿမိဳ႕တည္စဥ္ကတည္းက ၿမိဳ႕႐ိုးမ်ားႏွင့္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကုိ ဆက္သြယ္ထားသည့္ တံတားေပါင္း ၆ စင္းရွိရာ အေနာက္ဘက္တြင္ စက္ရွင္တံတားဟု အမ်ားေခၚတြင္ေနသည့္ စည္ရွည္တံတားႏွင့္ အာဠ၀ီတံတား ေခၚ ေၾကးမုံတံတား ၂ စင္း ရွိသည္။

စည္ရွည္တံတားႏွင့္ တံခါးကုိ ေဗဒင္ကိန္းခန္းအရ ပါပဓာတ္တံခါး “စေရ” ဟူေသာ ဓာတ္သင့္နံသင့္အရ ၿမိဳ႕ေတာ္ အရွည္တည္တံ့ေစေသာ နိမိတ္ျဖင့္ ၁၈၅၉ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ျပအုိးႏွင့္ ျပသာဒ္တုိင္ကူ၍ တံခါးအမည္ ေမာ္ကြန္းတုိင္ စိုက္ထူခဲ့ေၾကာင္း မႏၲေလးအဘိဓာန္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အာဠ၀ီတံတားကုိလည္း သုတ္သင္ရမည့္ ရာဇ၀တ္သားမ်ားႏွင့္ အသုဘမ်ားကုိ ျမႇဳပ္ႏွံရန္ ၿမိဳ႕အတြင္းမွ ထုတ္ယူသည့္ တံတား၊ မဂၤလာမရွိသည့္ တံတားဟု သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

မဂၤလာအခမ္းအနားမ်ားႏွင့္ မင္းညီမင္းသား၊ ဘုရင္ႏွင့္ မိဖုရားမ်ားထြက္သည့္ တံခါးကုိမူ ေက်ာ္မုိးတံခါးဟု သမုတ္ေခၚေ၀ၚသည္။

၁၈၈၅ ခုႏွစ္ အထက္ျမန္မာျပည္ကုိ အဂၤလိပ္တုိ႔ သိမ္းယူၿပီး ကုိလုိနီျပဳခဲ့ခ်ိန္မွ စတင္၍ နန္းတြင္းတခုလုံးကုိ သိမ္းပုိက္ကာ စစ္တန္းလ်ားမ်ားအျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့သည္။

လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ၁၉၅၀ ခုႏွစ္ခန္႔က ယဥ္ေက်းမႈ ၀န္ႀကီးဌာန၊ ေက်ာက္စာဌာနမွ ရတနာပုံေခတ္ မႏၲေလးေနျပည္ေတာ္ အေဟာင္းကုိ ေရွးမူမပ်က္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈတခ်ိဳ႕ ျပဳလုပ္ႏုိင္ခဲ့သည္။

သုိ႔ေသာ္ စစ္အစုိးရ စတင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ မႏၲေလးနန္းေတာ္ကုိ ယခင္ ဘုရင္မ်ား လက္ထက္ အတုိင္း ရွိေစရန္ဟုဆိုကာ နန္းေတာ္ရာ ေနရာေဟာင္းမ်ားတြင္ အေဆာက္အဦးအသစ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ေစခဲ့သည္။

မႏၲေလးၿမိဳ႕ေန သမုိင္းပညာရွင္တဦးျဖစ္သည့္ စာေရးဆရာႀကီး နတ္ေမာက္ထြန္းရွိန္က “ဘာေၾကာင့္လုပ္တယ္လုိ႔ေတာ့ မွတ္ခ်က္မေပးခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေရွးေဟာင္းဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမတ္ႏုိးတယ္” ဟု ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

ဆရာႀကီး နတ္ေမာက္ထြန္းရွိန္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္လအတြင္းကပင္ ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္ႏွင့္ မႏၲေလးေန႔စဥ္ သတင္းစာတြင္ အဆုိပါ တံတားႀကီးကုိ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ တံတားႀကီး၏ သမုိင္းမွတ္တမ္းကုိ ဓာတ္ပုံမ်ားႏွင့္ တကြ ေဖာ္ျပေရးသားခဲ့ေသးသည္။

ဆရာႀကီး နတ္ေမာက္ထြန္းရွိန္သည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္က မႏၲေလးၿမိဳ႕ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရးသားထားသည့္ “၀င္းေတြႏွင့္ တည္သည့္ မင္းေနျပည္” ဆုိသည့္ စာအုပ္ျဖင့္ အမ်ိဳးသားစာေပဆု ျဖစ္သည့္ သုတပေဒသာ ၀ိဇၹာဆုကုိ ရရွိခဲ့သည္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ “မႏၲေလး ႏွစ္ ၁၅၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္” စာအုပ္ကို အဂၤလိပ္ - ျမန္မာႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ထပ္မံေရးသားခဲ့သည္။

Last Updated ( Saturday, 08 January 2011 08:59 )

ညဝက္အက်ီ

ကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္။ ဒီဟာသက နည္းနည္း၀ါ(ျပာ)တယ္။ အျမင္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ဆက္မဖတ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ း) မဖတ္ပါနဲ႔ဆိုမွ ပိုဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း ဆက္ဖတ္ေပါ့ေနာ္ း) တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အသံထြက္ေအာင္ ေအာ္ရီၾကည့္ၾကတာေပါ့ေနာ္ .. ဟား..ဟား..ဟား

အဘြားအိုတစ္ဦးဟာ မဂၤလာေဆာင္ျပီး မၾကာေသးတဲ့ ေခြ်းမကို ၾကည့္ဖို႔ သားအိမ္ကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ လူေခၚဘဲလ္တီးျပီး တံခါးဖြင့္လာေတာ့ ဘာအ၀တ္အစားမွ ၀တ္မထားတဲ့ ေခြ်းမကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ ေခြ်းမကို ၾကည့္ျပီး အဘြားအိုက အလန္႔တၾကား ေမးတယ္။

" ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ"
"ေယာက်ာ္းအျပန္ကို ေစာင့္ေနတာေလ"
"ဘာမွ မ၀တ္ဘဲ ေစာင့္ေနရသလား"
"ဒါကို ည၀တ္အိပ္ အခ်စ္အကၤ်ီလို႔ ေခၚတယ္"
"လံုး၀ ၀တ္မထားတာကို ဘာ ည၀တ္အကၤ်ီလို႔ ေခၚတာလဲ"
"ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မ ေယာက္်ားက ဒီည၀တ္အကၤ်ီကို ၾကိဳက္တယ္ရွင့္"

ေခြ်းမကို ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ အဘြားအို လွည့္ျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္တာန႔ဲ အဘြားအိုဟာ ေရမိုးခ်ဳိး၊ အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ဆြတ္ျပီး ဘာအ၀တ္အစားမွ မ၀တ္ဘဲ တံခါး၀မွာ သြားရပ္ေနခဲ့တယ္။

တေအာင့္ၾကာေတာ့ အဘိုးအို ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အ၀တ္ဗလာနဲ႔ ရပ္ေနတဲ့ အဘြားအိုကို ျမင္ေတာ့ လန္႔ျပီး "ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ" လို႔ ေအာ္လိုက္တယ္။

"ဒါ ည၀တ္ အခ်စ္အကၤ်ီေလ" လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ့ အဘိိုးအိုက
" ဟာ မင္းည၀တ္အကၤ်ီက မီးပူထိုးသင့္ေနျပီ။ ၾကည့္စမ္း ဟိုၾကယ္သီးႏွစ္လံုးကလဲ ျပဳတ္ထြက္ေတာ့မယ္" လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္သတဲ့။

ဟာသ

တစ္ခါက တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ သန္းေခါင္ယံ ည၁၂နာရီတိတိမွာ ဖုန္းနံပါတ္ သုည ၁၄လံုးကိုႏွိပ္ရင္ ေသဆံုးသူေတြရဲ႕ ဝိညာဥ္နဲ႔ စကားေျပာလို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ အယူတစ္ခုရွိခဲ့တယ္။
တစ္ညမွာ အဲဒီအယူကို အယံုအၾကည္မရွိတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္က စမ္းသပ္ၾကည့္ဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္တယ္။ သိလိုစိတ္ျပင္းျပင္းျပျပနဲ႔ လူငယ္ဟာ ညသန္းေခါင္ ၁၂ နာရီတိတိမွာ သုည ၁၄လံုးကို ေကာက္လွည့္လိုက္တယ္။ တကယ္ပဲ ဖုန္းတစ္ဖက္က မိန္းကေလးအသံ တစ္သံထြက္လာတယ္။ ဖုန္းတစ္ဖက္က ေျပာလိုက္တာက

"လူၾကီးမင္း ေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ ဖုန္းနံပါတ္ မွားယြင္းေနပါသျဖင့္....... "

၂)
တစ္ခါက ဥေရာပေဒသတစ္ခုရဲ႕ ညတစ္ညမွာ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေဟာ္လိုဝင္း ေပ်ာ္ပဲြရႊင္ပဲြဆင္ႏဲႊျပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ သခၤ်ဳိင္းတစ္ခုရွိတယ္။ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ စူးစမ္းလိုစိတ္နဲ႔ သခၤ်ဳိင္းထဲျဖတ္ေလွ်ာက္ဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္တယ္။ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္း တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ "႐ွ...႐ွ..႐ွ"နဲ႔ အသံတစ္သံကို သူတို႔ၾကားလိုက္တယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး လန္႔ျပီး အသံလာရာဖက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မွတ္တိုင္တစ္ခုကို ကိုင္ျပီး ရပ္ေနတဲ့ အဘိုးအိုတစ္ဦးကို ေတြ႔လိုက္တယ္။

လူငယ္ထဲက တစ္ေယာက္က "အဘိုး.. ဒီေလာက္ညဥ့္နက္ေနျပီ ဘာလုပ္ေနတာလဲ? ကြ်န္ေတာ္တို႔က မေကာင္းဆိုးဝါးထင္ေနလို႔ဗ်" လို႔ ေမးေတာ့ အဘိုးအို စကားေၾကာင့္ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ သုတ္တင္ေျပးၾကေတာ့တယ္။
အဘိုးအို ေျပာလိုက္တာက " ငါ့နာမည္ စာလံုးေပါင္းမွားေနလို႔ကြ" ဟူတည္း။

၃)

တစ္ခ်ဳိ႔တ႐ုတ္ေတြက ၄ ဂဏန္းကို လဒ္မရွိတဲ့ဂဏန္း၊ ကံမေကာင္းတဲ့ ဂဏန္းလို႔ အယူ႐ွိၾကတယ္။ "၄" ဂဏန္းရဲ႕ အသံထြက္က "ေသ"ဆိုတဲ့ တ႐ုတ္စကားနဲ႔ အသံထြက္တူေနလို႔ပါတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ဳိ႔စားေသာက္ဆိုင္မွာ ခုံနံပါတ္ ၄ ကိုမထားသလို တိုက္အထပ္ ၄ကိုလည္း ၅ထပ္လို႔ ေခၚၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔.....

ဖုန္းနံပါတ္ေတြကို လက္နဲ႔ လွည့္ရတဲ့ေခတ္တုန္းက အိမ္တစ္အိမ္မွာ ၄ဂဏန္းပဲပါတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခု ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီနံပါတ္ေၾကာင့္ အမည္မသိဖုန္းေတြ၊ အေၾကာင္းအရာမရွိတဲ့ ဖုန္းေတြ မၾကာခဏ လက္ခံခဲ့ရတယ္။ တစ္ညမွာ လူၾကီးေတြအိပ္ျပီး လူငယ္တစ္ေယာက္တည္း က်န္ေနတုန္း ဖုန္းဝင္လာခဲ့တယ္။ ဖုန္းတစ္ဖက္မွာ လူတစ္ေယာက္က အသံတုန္ခ်ိခ်ိနဲ႔ ...

" ဟလို... ဟလို.. ၁၁၉ကို ဖုန္းဆက္ေပးပါ" လို႔ ေျပာတဲ့အသံကို ၾကားေတာ့ လူငယ္လန္႔ျပီး ဖုန္းကို ပစ္ခ်လိုက္မိတယ္။ မၾကာဘူး.. ဖုန္းျမည္လာျပန္တယ္။ အရင္အသံလိုပဲ..

" ဟလို... ဟလို.... ၁၁၉ ကို ဖုန္းဆက္ေပးပါ" လို႔ ေျပာေတာ့ လူငယ္က အရဲစြန္႔ျပီး

" ဘာျဖစ္လို႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ မဆက္တာလဲ" လို႔ ေမးလိုက္တယ္။ ဖုန္းတစ္ဖက္က ျပန္ေျပာလိုက္တာက

" ျမန္ျမန္ဆက္ေပးပါ.. ကြ်န္ေတာ္ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး.. ကြ်န္ေတာ့္လက္ညႇိဳး ဒီ နံပါတ္၄ ေနရာမွာ ညႇပ္ေနလို႔" ပါ ဟူတည္

 

ေတြးေတြးျပီးရယ္

၁)
ေနရာ ... စိတၱဇေဆးရံု
ေဆး႐ံုအုပ္.... "မနက္ျဖန္က အေရးၾကီးတဲ့ေန႔ တစ္ေန႔ေနာ္။ ဘာလို႔လဲ သိလား? ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲ လာစစ္ေဆးလိမ့္မယ္။ လာစစ္ေဆးျပီး ငါက "အဟမ္း" လို႔ ေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္ရင္ မင္းတို႔အားလံုး လက္ခုပ္တီးရမယ္ ၾကားလား.. လက္ခုပ္တီးတဲ့လူကို အသားဟင္းေကြ်းမယ္"

ေနာက္တစ္ေန႔ ....
ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲ လာေရာက္စစ္ေဆးခဲ့သည္။ မိန္႔ခြန္းေျပာအျပီးတြင္ ေဆးရံုအုပ္က ၾကိဳတင္မွာၾကားထားသည့္အတိုင္း ေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္သည္ႏွင့္ လူနာအားလံုး လက္ခုပ္တီးၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူနာတစ္ေယာက္က ႐ုတ္တရက္ေ႐ွ႕ထြက္ျပီး အၾကီးအကဲကို ပါးတစ္ခ်က္႐ိုက္လိုက္ျပီး ေျပာလိုက္သည္မွာက "မင္းဘာလို႔ လက္ခုပ္မတီးတာလဲ? အသားဟင္း မစားခ်င္ဘူးလားကြ" ဟူတည္း။

၂)
ဆရာတစ္ဦးက တပည့္မ်ားအား ကမာၻ႔လူဦးေရ ထူထပ္ပံုႏွင့္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးပံု အေၾကာင္းကို ႐ွင္းျပေနခဲ့သည္။ အစာေရဆာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေၾကာင့္ ကမာၻေပၚရွိလူမ်ား စကၠန္႔ပိုင္းတြင္ တစ္ဦးဦးေသဆံုးရပံုကို ဤသို႔ခိုင္းႏႈိင္းျပသည္။
"ဆရာ ထြက္သက္ဝင္သက္ ႐ွဴလိုက္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း ကမာၻေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ေသဆံုးရတယ္"

ဤတြင္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးေျပာလိုက္သည္မွာက "ဆရာေန႔တိုင္း သြားတိုက္သင့္တယ္" ဟူတည္း။

၃)
ေက်ာင္းသားတစ္ဦးသည္ ဆရာမတစ္ဦးကို တိတ္တခိုး ႏွစ္သက္စဲြလမ္းေနမိသည္။ တစ္ေန႔တြင္ အရဲစြန္႔ျပီး ဆရာမကို ခ်စ္ၾကိဳက္ေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ခဲ့သည္။ ဆရာမက ေက်ာင္းသားႏွင့္ ဆရာမွာ မခ်စ္သင့္ေၾကာင္း၊ မယူသင့္ေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာဆိုဆံုးမခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာင္းသားက အခ်စ္တြင္ အသက္အရြယ္၊ ရာထူးဂုဏ္သိကၡာ မခဲြျခားေၾကာင္းေျပာျပီး တစ္ဇြတ္ထိုး ေရွ႕တိုးခဲ့သည္။

ဆရာမက မတတ္တာသည့္အဆံုး မင္းလို ကေလးကို ငါမခ်စ္ႏိုင္ဘူးဟူသည့္သေဘာျဖင့္ "ဆရာမ ကေလးမလိုခ်င္ဘူး" ဟုေျပာလိုက္ရာ ေက်ာင္းသားျပန္ေျပာလိုက္သည္မွာက "ကေလးမရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္သတိထားျပီး လုပ္ပါ့မယ္" ဟူတည္း။

ဟာသေလးေတြ တင္ေပးပါဆိုလို႔ တင္လိုက္ပါတယ္။ မရယ္ရလဲ ရယ္ၾကပါလို႔..
ကြ်န္မအပါအဝင္ တစ္ခ်ဳိ႔လူေတြက အလုပ္ဖိစီးမႈ၊ ေက်ာင္းစာဖိစီးမႈ၊ အဖက္ဖက္က ဖိအားေတြေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ့ စာေတြကုိပဲ ဖတ္ခ်င္ၾကတယ္။ စိတ္ညစ္ေလးလံတဲ့ စိတ္ကို ရယ္စရာစာေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ျပီး ေျဖခ်င္ၾကတယ္။ "laughter is the best medicine" တဲ့... ရယ္စရာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖတ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေျပာစရာျဖစ္မွာစိုးလို႔ ဆင္ဆာလြတ္တဲ့ ဟာသေတြပဲ ေရြးတင္လိုက္တယ္.. ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာႏိုင္ၾကပါေစလို႔ း)

ေနာင္တ--မရွိရင္ေကာင္းေသး--ေကာင္းပါတယ္

ဆရာ - ေမာင္ပု၊ မင္းအေဖ မွာ ပုိက္ဆံ ၁၀ ရွိတယ္။ မင္းက သူဆီက ၆ က်ပ္
မုန္.ဖုိးေတာင္းရင္။ မင္းအေဖ ဆီမွာ ဘယ္ေလာက္က်န္မလဲ။
ေမာင္ပု - ၁၀ ပါ ဆရာ။
ဆရာ - မင္း က သခ်ာၤ ကုိ နားမလည္ဘူးပဲ။
ေမာင္ပု - ဆရာ လဲ ကြ်န္ေတာ္.အေဖ ကုိ နားမလည္ပါဘူး။
(ေနာင္တ)
ညတစ္ည သန္းေခင္ယံအခ်ိန္တြင္ ဇနီးၿဖစ္သူတစ္ေရးႏိူးလာ၍ ေယာက္်ားၿဖစ္သူကို ရွာရာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၌ ရိွက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနသည္ကို ေတြ ့လိုက္၇ေလသည္။

ဇနီး ။ ေမာင္…ဘာၿဖစ္လို ့ငိုေနတာလဲ
က်ား ။ တို ့တေတြ သမီးရည္းစားဘ၀ခ်ိန္းေတြ တုန္းက မင္းအေဖၾကီးနဲ ့မိသြားေတာ ့မင္းအေဖၾကီးေၿပာတဲ ့စကားကို မင္းမွတ္မိေသးရဲ ့လား…။ မင္း ငါ့သမီးကို အတည္ယူမွာလား… မယူရင္ေတာ ့ေထာင္ထဲမွာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ သြားေနေပေတာ့ ဆိုတာေလ ..

ဇနီး ။ မွတ္မိသားဘဲ …အဲဒါဘာၿဖစ္လို ့လဲ
 

က်ား ။ ေအး….အဲဒီတုန္းက ေထာင္သာက်ခဲ ့ရင္ ဒီေန ့လြတ္ၿပီ ..အီး ဟီးဟီးဟီး …ရႊတ္..

(မရွိရင္ပိုေကာင္းေသး)
မိန္းမျဖစ္သူသည္ေယာက်ၤား၏ ပုဆိုးအျပဲကိုခ်ဳပ္ေပးေနရင္းလွမ္းေျပာသည္။
မိန္းမ၊     ၊`ရွင္တို႕ေယာက်ၤားတြေလ က်မတို႕မိန္းမေတြမရွိရင္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရမယ္၊
               မိန္းမေတြရွိေနလို႕သာရွင္တို႕ ပုဆိိုးေတြ၊ ေဘာင္းဘီ၊အက်ၤီေတြခ်ဴပ္ေပးမဲ့သူရွိတာ´
ေယာက်ၤား၊     ၊`အိုမရွိမျဖစ္ဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ငါတို႕ အဲဒီေဘာင္းဘီ၊ပုဆိုးေတြ ၀တ္ရတာလည္း မင္းတို႔မိန္းမေတြရွိေနလို႔ကြ၊မိန္းမေတြမရွိရင္ ငါတို႔ဘာမွ၀တ္စရာ
                       မလိုဘူးကြ´

(ေကာင္းပါတယ္)
ေမာင္ခ်စ္။ ။ ငါေသသြားခဲ့ရင္ မင္း ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာလား?
ဇနီးျဖစ္သူ။ ။ ဟင့္အင္း... ကၽြန္မညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာ။ ဒါနဲ႔ ရွင္ေကာ ကၽြန္မ ေသသြားရင္ ေနာက္ အိမ္ေထာင္ ျပဳမွာလား?
 ေမာင္ခ်စ္။ ။ ဟင့္အင္း... ငါလဲ မင္းလိုပဲ မင္းညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာေပါ့

ရန္ကုန္မွာ ၂၄ နာရီး လ်ွပ္စစ္မီးရရွိမည္ဟုေျပာ

၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လမွ စတင္၍ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္အားလံုး ၂၄ နာရီလွ်ပ္စစ္မီး ရရွိႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမွတ္(၂) လွ်ပ္စစ္ စြမ္းအားဝန္ႀကီးဌာနက တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လကတည္းကပင္ ေရႊက်င္ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္ယူသံုးစြဲခြင့္ ရရွိထားၿပီး ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္ဌာန(၁)၊ ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္ဌာန (၂)ႏွင့္ ရဲရြာေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းကရရွိသည့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားမ်ားကို ယခုထက္တိုင္ ထုတ္ယူသံုးစြဲရျခင္းမရွိေသးသည့္အတြက္ လာမည့္ေႏြရာသီအစတြင္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္အားလံုးတြင္ ၂၄ နာရီလွ်ပ္စစ္မီး သံုးစြဲခြင့္ ေပးႏိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ထိုသို႔ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း လွ်ပ္စစ္မီး ၂၄ နာရီေပးႏိုင္ဖြယ္ရွိေသာ္လည္း အေၾကာင္းအရာကိစၥရပ္ အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္နာရီ၊ ႏွစ္နာရီခန္႔ မီးပ်က္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚႏိုင္ေၾကာင္း ၎ ကဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ယခင္က အမွတ္(၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ႀကီးဌာန၏ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးစက္ရံုမွာ (၁၈) ႐ံုရွိေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း ကာလမ်ားတြင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ား၏ ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္စီးမႈေၾကာင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးစက္႐ံု (၁) ႐ံုပ်က္စီးခဲ့ရၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ႀကီးဌာန၏ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပး စက္ရံု (၁၇) ရံုသာက်န္ရွိေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ယခုႏွစ္အစပိုင္းမွ စတင္၍ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား သံုးစြဲမႈ ျမင့္တက္သကဲ့သို႔ ေနာင္ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ယခုထက္ပို၍ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား သံုးစြဲမႈ ပိုမိုျမင့္တက္လာႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။