အေဖ

1989 ခုႏွစ္ အာေမနီးယားျပည္တြင္ ရစ္ခ်တာစေကး 8.2 ရွိသည္ အင္အားျပင္းထန္ေသာ ေျမငလ်င္ၾကီးတစ္ခု
ေပၚသည္။ တိုက္တာအိမ္ရာေတြ ေျမၾကီးမွာျပားျပားဝပ္သြားျပီး ၄ မိနစ္ပင္ မျပည့္သည္အခ်ိန္အေတာအတြင္း
လူေပါင္း 30.000 ေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္။ အပ်က္အစီးေတြ ဖရို ဖရဲ ကစဥ့္ ကလ်ားၾကားမွာ ဖခင္ တစ္ေယာက္
ဇနီးသည္ကိုအိမ္မွာ ေဘးမသီရန္မခ ထားခဲ့ကာ သူသားရွိေနမည့္ စာသင္ေက်ာင္းဆီသို့ေျပးလာသည္။
သို့ေသာ္ေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းကေျမမွာျပားခ်ပ္ေနျပီး။ရုတ္တရက္သူရင္ထဲ ဆို့နင့္ကာ ကေယာင္
ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္သြားသည္။သည့္ေနာက္မွာသားကိုသူေပးထားသည္ ကတိစကားကိုျပန္ျပီးသတိရသည္။
.ဘယ္လိုကိစၥမဴိးၾကံုၾကံု သားဘာမွမစိုးရိမ္နဲံ ေဖေဖ အေရာက္လာမယ္စိတ္ခ်ဆိုေသာစကား။ သူမ်က္လံုးအစံု
ထဲမွာမ်က္ရည္ေတြအိုင္လာသည္။   သူေရွ့တြင္တစ္ခ်ိန္ကစာသင္ေက်ာင္းရွိခဲ့ေသာေနရာတြင္ အုတ္ပံုအစု
အေဝးတစ္ခုရွိေနသည္။ ဘယ္လို့မွ ေမ်ွာ္လင့္နိုင္စရာမရွိေအာင္ပိျပားေနသည္အုတ္ပံုၾကီးတစ္ခု။ သို့ေသာ္သား
ထံေပးခဲ့သည္ ကတိစာကားကိုမူ သူထပ္တလဲလဲၾကားေနသည္။စိတ္ကိုတည္ျငိမ္ေအာင္ၾကိုးစားထိန္းကာသူ
ေန့စဥ္နံနက္တိုင္းလိုက္ပိုေနက်ျဖစ္သည္ သူ သားငယ္၏ စာသင္ခန္းရွိရာေနရာကိုမွန္းဆရွာေဖြမိသည္။
သားတို့အခန္းသည္အေဆာက္အဦး၏လက္ယာဘက္ အပိုင္းအေနာက္ဘက္အျခမ္းမွာ။သည္ေနရာသို့သူေျပး
သြားသည္။ ျပီးအုတ္ ကဴိး အုတ္ပဲ့ေတြကိုစတင္တူးဆြဖယ္ရွားျခင္းျပုေလသည္။ သူဖယ္ရွားေနဆဲ တျခားမိဘ
ေတြေရာက္လာၾကသည္။...ငါ့သားေလးေသပါျပီး...ငါ့သမီးေလး မရွိေတာ့ဘူ..စသည္ျဖင့္ ေသာကမီး ပရိေဒဝမီး
ေတြေတာက္ေလာင္ကာ ငိုေၾကြးၾက ျမည္တမ္းၾကသည္။ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ရွိသည္တခဴိ့မိဘမ်ားက ေတာ့
( ေသြးရူး ေသြးတန္း လုပ္ကိုင္ေနဟန္ရွိေသာ ) သူအား ကရုဏာသက္ကာ ေက်ာက္ပ်က္ အုတ္ကဴိးပံုမွ
ေဖ်ာင္းဖ်ေခၚယူၾကသည္။ မရေတာ့ပါဘူးဗ်ာ..ဘယ္သူမွအသက္မရွိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ.အဲဒီလိုလုပ္ေနလို့အကဴိး
မထူးေတာ့ပါဘူးအိမ္သာျပန္ပါဗ်ာ..စိတ္ထိန္းမွေပါခင္ဗ်ာျမင္တဲ့အတိုင္းပဲဘာလုပ္လိုရအံုးမွာလည္းစသျဖင့္
ေျပာၾကသည္။တခဴိ့ကဆိုလ်ွင္..ေဟာလူ ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ ..ခင္ဗ်ာလုပ္တဲ့အတြက္ ပိုေတာင္ဆိုးဦးမယ္ဟု
ျပစ္တင္ၾကသည္။သည္လိုလာေျပာသည္မိဘတိုင္းကိုသူကစကားတစ္ခြန္းပဲျပန္ေျပာသည္။ဒီမွာ..ခင္ဗ်ာအခု
လုပ္ေနတာကိုကူညီမလား မကူညီဘူးလား..ဒါပဲေျပာဟုဆိုသည္။ ဒီလူေတြကိုလ်စ္လ်ဴရူ ကာ သူသားကို
ေဖာ္ထုတ္နိုင္ဖို့ပဲ သူဆက္လုပ္သည္။ အုတ္ အဂၤေတ အစိုင္အခဲေတြ တစ္လံုးခ်င္း တစ္ဖဲ့ခ်င္း ေကာက္ယူ
ဖယ္ရွားသည္။ သည္အခ်ိန္မီးသတ္အရာရွိေရာက္လာျပီး သူကိုဆြဲထုတ္ဖို့ၾကိုးစားသည္။ မီးေတြေလာင္ေန
ျပီးဘယ္ေနရာကမဆို အခ်ိန္မေရြးထေပါက္နိုင္တယ္..ခင္ဗ်ာအတြက္အႏၱရာယ္ ရွိတယ္ က်ြန္ေတာ္တို့
လုပ္ပါ့မယ္ ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ္ျပန္ပါဟုဆိုသည္။သားကိုခ်စ္ေသာအေဖကေတာ့သူစကားကိုအေလးမထား
ခင္ဗ်ာကဴပ္ ကိုကူညီမလား မကူညီဘူးလား..ဒါပဲေျပာပါဟုျပန္ေျပာသည္။  ရဲကလည္းေရာက္လာသည္
ခင္ဗ်ာေသြး ရူး ေသြးတန္းေတြ ေလ်ွာက္လုပ္မေနနဲ့  ခင္ဗ်ာေၾကာင့္တျခားလူေတြမွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္မယ္အိမ္
ျပန္ပါ..က်ြန္ေတာ္တို့လုပ္ပါမယ္....ရဲ ကိုလည္းခင္ဗ်ာကူညီမွာလားမကူညီဘူးလားဟုေမးသည္။
မည္သူကမွ်မကူညီ သို့ေသာ္ကိစၥမရွိသူဘာသာသူတစ္ေယာက္တည္းဇြဲနပဲၾကီးစြာသူတူးေဖာ္သည္။သူမွာ
အေရးၾကီးေနတာတစ္ခုပဲရွိတယ္..ငါ့သားေလးေသျပီးလား..အသက္ရွင္ေနေသးလား  ဒါ အေရးၾကီးသည္။
မ်က္ျမင္ဒိဋ သူေတြဖို့လိုသည္..သူတစ္ေယာက္တည္းအုတ္ကဴိး အုတ္ပ်က္ပံုကိုဖယ္ရွားသည္...8 နာရီ.....
12  နာရီ.....24  နာရီး....36  နာရီ..38  နာရီ..ေျမုက္ဍ္  အုတ္အဂၤေတ တံုးၾကီးတစ္တံုးကို သူဆြဲထုတ္ျပီးသည္
ေနာက္တြင္ သား၏“ အသံကို ၾကားရသည္ ..ခ်င္ခ်င္းပင္ သားနံမည္ကို သူအသံကုန္ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။
...အာမန္း....ျပန္ေအာ္သံၾကားရသည္..ေဖေဖ..ေဖေဖလား..သားပါေဖေဖရ..သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲသား
ေျပာထားတယ္..ဘာမွမေၾကာက္နဲ့ ငါ့အေဖ မေသေသးရင္ငါ့ကိုေသခ်ာေပါက္လာကယ္မွာ..ငါ့လြတ္ရင္
မင္းတို့လည္းလြတ္မယ္လို့...ေဖေဖ သားကိုကတိေပးထားတယ္မဟုတ္လား..ဘယ္လိုကိစၥမဴိးၾကံုၾကံု
သားမစိုးရိမ္နဲ့ေဖေဖ အေရာက္လာမယ္စိတ္ခ်ဆိုတာေလအခုေဖေဖေျပာထားတဲ့အတိုင္းပဲေရာက္လာျပီး
ေလ။  အဲဒီေအာက္မွာဘယ္လိုအေျခအေနရွိလဲသားဟု အေဖကေမးသည္...သားတို့ 33 ေယာက္မွာ 14
ေယာက္ပဲက်န္တယ္..သားတို့ေၾကာက္လဲေၾကာက္တယ္ဆာလဲဆာတယ္ ေရလဲငတ္တယ္ ေဖေဖေရာက္
လာေတာ့အရမ္းဝမ္းသာတာပဲ...ေက်ာင္ၾကီးျပိုက်ေတာ့ သားတို့ေနရာေလးကြတ္ျပီးၾကိဂံ မေျမွာင့္ေလး
တစ္ေျမွာင့္မပိပဲက်န္ေနတယ္..အဲဒါေၾကာင့္သားတို့မေသတာ..ကဲ ..ကဲ..ထြက္ခဲ့ေတာ့သားေရ..ေနဦး
ေဖေဖရ တျခားလူေတြအရင္ထြက္ပါ့ေစ...သားမွာကဘယ္လိုကိစၥမဴိးၾကံုၾကံု သားကမစိုးရိမ္ဘူး ေဖေဖ
လာကယ္မယ္ဆိုတာသိေနတယ္။။ (   က်ြန္ေတာ္၏ဖခင္အားသတိရေသာအားျဖင့္ ဆရာေဖျမင္၏ ႏွလံုး
သား စာစုမ်ားမွကူယူေဖာ္ျပပါသည္  )